neysariy

فرار از زندان که همه فصل هاش خوب بود. موافق نیستین دوستان؟

باز هم استدلال مناسبی نیست و بی طرفی داستان رعایت نشده. به نظرم نسل کشی هیچ توجیهی ندار، حالا سرنوشت باشه، تقدیر باشه، جبر باشه ولی خود سریال با ایجاد فضا و موسیقی غمگین داره همدلی می‌سازه براش. میگن قهرمان تراژیک و قربانی جبر بود ولی بسیاری از اعمال ارن و نشانه‌های داخل داستان نشون میده ارن میتونست تغییر بده ولی دروغ گفت. آرمین به جای اینکه سوال پیچش کنه که اگه قربانی جبر بودی و اجتناب پذیره پس چرا عمدا گذشته رو جوری تغییر دادی که آینده حتمی بشه و چرخه جبرگرایانه کامل شه؟ ولی میگه اشکالی نداره، اشک میریزه و دلداری میده! دوستان میکاسا درسته جلوش رو می‌گیرن ولی عاشق ارن هستن و براش اشک می‌ریزن! این منطقی نیست و پارادوکس داره. اگه ارن رو انقد رادیکال و وحشیانه دوست داری که سی سال سرقبرش هر روز بری، چرا باید بکشیش؟ میکاسا کل عمرش عاشق ارن بود هویت مستقل نداشته. صبح از خواب پا میشه میگه چیکار کنم؟ معلومه از ارن محافظت کنم! دیگه جهان و مارلی چه بدردش میخوره! می‌ذاشت ارن کارشو بکنه و دوتایی با هم شال گردن دور هم می‌ذاشتن و به خوبی و خوشی زندگی می‌کردن! یعنی اصولاً باید یگریست میشد و از ارن دفاع میکرد ولی حالا داره با ارن مبارزه میکنه! آخرش هم که نسل کشی ناتمام موند و چرخه خشونت بدتر شد! خب اینکه بدتره! به نظرم داستان و شخصیت پردازی به خصوص در پایان پارادوکس داره. نظر خود نویسنده رو خوندم. میگه «قرار بود، ارن آدم بد داستان باشه و مورد نفرت باشه، ولی بعد از محبوبیت ارن دیگه نمیتونستم اینکارو کنم، برای همین کاری کردم که مورد ترهم و همدلی واقعه شه و حس میکنم حس غیر صادقانه‌ای در داستان باقی مونده»

تنها ایراد سریال این بود از مفاهیم مذهبی و خرافی استفاده کرده بود به خصوص در فصل های آخر.. ای کاش معما ها رو با مفاهیم علمی تخیلی توضیح می‌داد. به جز این بی شک یکی از برترین سریال های تمام تاریخه. نقطه قوت اصلی این سریال مرموز و ‌ معمایی بودنشه، دائم سوال ایجاد میکنه. هیچ سریالی اینجور نیست که انقد حس فضولی و کنجکاوی آدم رو تحریک کنه. به خاطر همین تعلیق فوق العاده استثنایی داره که شاید نمونشو فقط در سریال فرار از زندان دیده باشیم. قسمت اول رو ببینی تا آخرین قسمت مثل میخ تماشا میکنی. یکی دیگه از نقاط مثبت سریال شخصیت های فرعیشه. هیچ سریالی نیست که انقد شخصیت پردازی خوب و به اندازه روی کاراکترهای فرعی انجام داده باشه، نه انقد طولانی که خسته بشی نه اونقد کوتاه که به شخصیت اهمیت ندی. طوری که همه شخصیت ها رو دوست داری. این بی نظیره! بازیگران هم که نگم، بازیگران جک،‌جان لاک و بن، بی شک جزو برترین های تاریخن.

به جای اینکه استدلال بیاری، فقط فحش میدی. شما طرفداران اتک، نه بی طرفی نه شخصیت پردازی نه منطق داستان، هیچکدوم براتون اهمیت نداره. فقط بلدید از ارن و میکاسا ادیت های عاشقانه بسازید و از یک نسلکش به عنوان قربانی یاد کنید.