نظرهای neysariy

فرار از زندان که همه فصل هاش خوب بود. موافق نیستین دوستان؟

باز هم استدلال مناسبی نیست و بی طرفی داستان رعایت نشده. به نظرم نسل کشی هیچ توجیهی ندار، حالا سرنوشت باشه، تقدیر باشه، جبر باشه ولی خود سریال با ایجاد فضا و موسیقی غمگین داره همدلی می‌سازه براش. میگن قهرمان تراژیک و قربانی جبر بود ولی بسیاری از اعمال ارن و نشانه‌های داخل داستان نشون میده ارن میتونست تغییر بده ولی دروغ گفت. آرمین به جای اینکه سوال پیچش کنه که اگه قربانی جبر بودی و اجتناب پذیره پس چرا عمدا گذشته رو جوری تغییر دادی که آینده حتمی بشه و چرخه جبرگرایانه کامل شه؟ ولی میگه اشکالی نداره، اشک میریزه و دلداری میده! دوستان میکاسا درسته جلوش رو می‌گیرن ولی عاشق ارن هستن و براش اشک می‌ریزن! این منطقی نیست و پارادوکس داره. اگه ارن رو انقد رادیکال و وحشیانه دوست داری که سی سال سرقبرش هر روز بری، چرا باید بکشیش؟ میکاسا کل عمرش عاشق ارن بود هویت مستقل نداشته. صبح از خواب پا میشه میگه چیکار کنم؟ معلومه از ارن محافظت کنم! دیگه جهان و مارلی چه بدردش میخوره! می‌ذاشت ارن کارشو بکنه و دوتایی با هم شال گردن دور هم می‌ذاشتن و به خوبی و خوشی زندگی می‌کردن! یعنی اصولاً باید یگریست میشد و از ارن دفاع میکرد ولی حالا داره با ارن مبارزه میکنه! آخرش هم که نسل کشی ناتمام موند و چرخه خشونت بدتر شد! خب اینکه بدتره! به نظرم داستان و شخصیت پردازی به خصوص در پایان پارادوکس داره. نظر خود نویسنده رو خوندم. میگه «قرار بود، ارن آدم بد داستان باشه و مورد نفرت باشه، ولی بعد از محبوبیت ارن دیگه نمیتونستم اینکارو کنم، برای همین کاری کردم که مورد ترهم و همدلی واقعه شه و حس میکنم حس غیر صادقانه‌ای در داستان باقی مونده»

تنها ایراد سریال این بود از مفاهیم مذهبی و خرافی استفاده کرده بود به خصوص در فصل های آخر.. ای کاش معما ها رو با مفاهیم علمی تخیلی توضیح می‌داد. به جز این بی شک یکی از برترین سریال های تمام تاریخه. نقطه قوت اصلی این سریال مرموز و ‌ معمایی بودنشه، دائم سوال ایجاد میکنه. هیچ سریالی اینجور نیست که انقد حس فضولی و کنجکاوی آدم رو تحریک کنه. به خاطر همین تعلیق فوق العاده استثنایی داره که شاید نمونشو فقط در سریال فرار از زندان دیده باشیم. قسمت اول رو ببینی تا آخرین قسمت مثل میخ تماشا میکنی. یکی دیگه از نقاط مثبت سریال شخصیت های فرعیشه. هیچ سریالی نیست که انقد شخصیت پردازی خوب و به اندازه روی کاراکترهای فرعی انجام داده باشه، نه انقد طولانی که خسته بشی نه اونقد کوتاه که به شخصیت اهمیت ندی. طوری که همه شخصیت ها رو دوست داری. این بی نظیره! بازیگران هم که نگم، بازیگران جک،‌جان لاک و بن، بی شک جزو برترین های تاریخن.

به جای اینکه استدلال بیاری، فقط فحش میدی. شما طرفداران اتک، نه بی طرفی نه شخصیت پردازی نه منطق داستان، هیچکدوم براتون اهمیت نداره. فقط بلدید از ارن و میکاسا ادیت های عاشقانه بسازید و از یک نسلکش به عنوان قربانی یاد کنید.

خب اوکی. ارن به میکاسا گفت ازت متنفرم تا تمام دوستاش برعلیه اش بشن تا به عنوان قهرمانان دنیا معرفی بشن و ازشون محافظت بشه. ولی این هیچی رو تغییر نمیدن، همچنان ارن یک آدم بده. اون کسیه که کل جهان رو برای خودخواهی خود و دوستاش به فنا داد. اون خودش جوری پازل رو چید که حلقه زمانی کامل بشه، اون قربانی جبر نیست، معمار جبره. بعد هم توجیه آورد که من نمیتونم چیزی رو تغییر بدم، نسل کشی حتمیه! سریال یعنی مارو اسکل کرده! خب کسی که میلیون ها نفر رو می‌کشه، چجور قهرمانیه؟ قهرمان کسی نیست که دوستاش رو نجات بده، قهرمان کسیه که مردم رو نجات بده. آخر هم که نقشش مسخره از آب دراومد و دوباره‌ چرخه خشونت ادامه یافت. ایراد بزرگ سریال اینه داره جنایتکار رو با سانتی مانتالیسم و جملات عاطفی، یک قهرمان نشون میده و اصل بی طرفی رو خراب کرده و مخاطبان هم قربان صدقه ارن میشن. شخصیت پردازی زیک به نظرم عالی بود، ولی این‌ها نه

فیلم خوبی بود ولی دیگه نه اینقدر که میگید

مسخره ترین انیمه طرف از طریق نسل کشی کل بشر میخاد به آزادی برسه! چه فلسفه خوبی! همه رو بکشیم تا کسی نتونه در جبر به دنیا بیاد! بعدش بهش میگن قهرمان تراژیک! این تروریست فاشیست اومده برای کارهای خودش دلایل فلسفی هم میاره! «من برده‌ی آزادی ام» . اون میکاسای اسکل هم که تنها فکر و ذهنش ارنه، شب میخوابه صبح بلند میشه «ارن کجاست»، بیست سال عاشق این تروریست شد، به جای استفاده از عقلش،فقط برده ارن بود، هرچی گفت گوش کرد چون به من شال گردن داده! یه ماشین جنگی که برای محافظت از ارن برنامه ریزی شده. این شد عشق؟ این فقط کلیشه زن برده و جامعه مردسالاره. آخرش هم که سرش رو قطع کرد و تا آخر عمر زیر درخت نشست! تناقض اینجاست! کسی که تمام عمرش به ارن وابسته بود و حتی یک ثانیه هم به جهان فکرنمیکرد، ارن رو بر جهان ترجیح میده! آرمین هم که یک لوزر بدبخته که تمام نقشه های احمقانه‌ش شکست خورد، بعد همینو به عنوان نابغه استراتژیست به خودمون میدن! این شد شاهکار؟ ده سال وقت مردم رو تلف کردن که بگن ببخشید، «نسل کشی سرنوشت من بود! نمیدونم، چرا انتخابش کردم!». خودش هزاران فرصت داشته سرنوشت رو تغییر بده ولی داره توجیه جبرگرایانه میتراشه که خودشو تبرئه کنه. بیشتر اون میکاسای لعنتی خیلی اعصاب خورد کنه، میخام با همون شال گردنت خفش کنم که دیگه نه ارن

هالیوود دیگه مرده، بزودی بالیوود سینما رو تسخیر میکنه

تو همه بخش ها افتضاح ولی از حق نگذریم از لحاظ جلوه های ویژه و تکنیک های بصری شاهکار بود. زک اسنایدر یعنی همین دیگه. بازیگر اصلی هم خیلی خوب بازی کرد

اونا تو آرک همه چیزو در مورد زمین یادگرفتن، قبلا تعجبشون رو کردند، فقط خوشحالن که بعد از ۹۷ سال از آرک به زمین برگشتند و دارن روی زمین نفس می‌کشند.