جدا از اینکه اندیشه فمینیسم افراطی دنیا رو برداشته و عده ایی مرد احمق زنباره هم پشتیبانش هستن وبه شدت هم توسط هالیوود گسترش و تقویت میشه از طرفی قضیه سیاه پوستان هستش که اونها هم به عنوان یک انسان دچار همان اشتباهات افراطی سفیدپوستان دارن میشن و عقده های تحقیرشدنشان در تاریخ دهن باز کرده و هالیوود رو تسخیر کرده . امروزه اگر فیلمی در اون سیاهپوستها نقش اول رو نداشته باشن کمتر میتونی پیدا کنی . از طرف دیگه همجنسبازی که انگار تبدیل به رکن اصلی هالیوود شده و در هر فیلمی اگر همجنسبازی به نمایش گذاشته نشه انگار استانداردهای یک اثر امروزی رو نداره . موسیقی رو هم که رپرها بلعیدن و اگر بهترین آثار موسیقی سال 2023 رو سرچ کنین میفهمین که موسیقی غرب که تاثیر مستقیم در موسیقی کشور خودمون داره متاسفانه داره به کدام سمت میره . دیگه از هنرهای دیگه حرف نزنم که قوز بالاقوز شدن و دنیا داره به سمت یه بی اساسی و بی هویتی و بی اندیشگی و بی هنری محض میره .
در این حد بگم که پسرم سناریوی فیلم رو برای سکانسهای مختلف پیش بینی می کرد . یه فیلم آبکی با الگوی تکراری هالیوودی . حتی یه سکانس داره که زنه میره دانشگاه و روی دستش وایمیسته و نمایش میده رو از یه فیلم دیگه که همین امسال تولید شده بود دزدیده . متاسفانه هالیوود فقط دنبال مخاطبهایی با ذهنهای راحت طلب و فروش بالای فیلم از طریق این قشر از جامعه هستش .
فیلم بی نظیری بود . به درد دوستانی که فیلمهایی در رده جان ویک یا بی مصرفها را نگاه میکنند نمی خورد . کسانی از این فیلم لذت می برند که از فیلمهایی همچون مرد ایرلندی لذت بردند .
تعلیقی که در فیلم بود خیلی عالی بود .سناریو بدون زد و خورد ها و صحنه های تکراری و آبکی هالیوودی آخر زمانی به خوبی توانسته هیجان و تعلیق و ترس را در مخاطب به وجود بیاره . مفهوم نا امنی و نا آگاهی از این نا امنی را در دنیایی که به آن وابسته شده و به آن عادت کردهاییم را به خوبی به تصویر می کشد . در کل نامشخص بودن آینده ایی برای بشریت را با انسانهایی که سالها با ساختن پناهگاهی برای روز حادثه ایی که نمیدانند کی فرا می رسد و دور از پناهگاهشان میمیرند و انسانهایی که بی خیال در فکر زندگی کردن و تفریح به بیرون شهر میروند و سر از پناهگاهی در می آورند که قرار بود سرپناه انسانهای آماده برای فاجعه باشد . ماشینهای تسلا بدون سرنشین دیوانه وار و در سردرگمی به هم می کوبند و این مفهوم را تداعی میکنند که انسان تا چه اندازه دور از حقیقت و طبیعت ذات زندگی وابسته به مصنوعات دست خود است . مصنوعاتی که در یک آن نه تنها تنهایش میگذارند حتی تهدیدی برای بقای بشریت خواهند بود