saeed sad

بازی اصلا انجام نشد! در تایم 01:27:12 فیلم یه اتفاق عجیب میفته. همه با هم خوبن و انگار هیچ اتفاقی نیفتاده. در واقع اون زوج ها هیچ وقت اون بازی رو انجام ندادن. فیلم خواست نشون بده اگه اون ها بازی رو انجام میدادن و رازهای همدیگه رو میدونستن، چه اتفاقای بدی براشون می افتاد. بعد از اینکه همه از خونه خارج میشن، رفتار واقعی تک تک افراد رو میبینیم: به همسراشون دروغ میگن / خیانت میکنن / تماس و پیام پنهانی دارن / رابطه های مخفی دارن / رازهایی دارن که هیچ کس ازشون خبر نداره. من با دیدن فیلم به این نتیجه رسیدم که بهتره رازهای آدم ها رو ندونم. اگه کسی بخواد بهت خیانت کنه، کارش رو میکنه. بهتره به جای اینکه بعد از رابطه حریم شخصی افراد رو زیر و رو کنیم تا بهتر بشناسیم شون، از همون ابتدا هر آدمی رو وارد زندگی مون نکنیم و اگه میخوایم با کسی رابطه ای شروع کنیم، اول شخصیتش رو بشناسیم و بعد شروع کنیم.

آیا واقعن میتونیم ادعا کنیم که نزدیک ترین آدم های زندگی مون رو میشناسی؟ و آیا دوست صمیمی ای که هیچ چیز پنهانی با شما نداره، به این معنیه که واقعن هیچ چیز پنهانی نداره؟ این فیلم دقیقا به این 2 سوال جواب میده. « داستان فیلم بدون اسپویل»: چند تا زوج که دوست صمیم هم هستن یه شب شام دور هم جمع میشن، یکی شون سر میز شام پیشنهاد یه بازی میده: اگه راست میگید که با هم صمیمی هستیم و هیچ رازی با هم نداریم، گوشی هامونو بذاریم وسط میز و گوشی هرکی که زنگ خورد و یا پیام براش اومد، اون تماس یا پیام باید در حضور همه جواب داده بشه. و این شروع یه ماجرای عجیبه. پیشنهاد میکنم حتما ببینید. مغزتون منفجر میشه.

فیلم شخصیت پردازی مناسبی نداره و روند تغییر از یک فرد بی دست و پا به یک هفت خط خیلی یهویی اتفاق میفته. در کل فیلم غافلگیر کننده ای هست ولی فقط واسه گیشه سینما ساخته شده. ریچل مک آدامز عجب بازیگریه.

خیلی فیلم خوب و خوش ساختیه. اگه ژانر معمایی و غافلگیری رو دوست دارید، حتما نگاه کنید.