جستجو براساس

1800 2026

George Burton

@Film2MediaUser

نظرهای George Burton

2 نظر
در پاسخ به armin six: <span>رباته نظم طبیعتو بهم ریختو رفت (ㆆ_ㆆ)</span> <span>قسمت دارکش اینجا بود که گیاهخوار شدنِ موجودات یه پروژه بود چون اونجا داشتن گیاه پرورش میدادن رباتا ( م…
روز بخیر، شما به دو مسئله توجه نمی‌کنید. اول اینکه، سکانسی که در آن حیوانات توافق می‌کنند که همدیگر را نخورند، سکانسی در زمستانی بسیار سخت هست که همانطور که القا می‌شود جاندارانی را هم از بین برده است. می‌شود گفت اگر آن زمستان صلح نکرده بودند، بسیاری‌شان منقرض می‌شدند. از طرفی با اینکه شخصیت‌های داستان حیوانات نیز هستند، آنها anthropomorphize شده‌اند و از قابلیت‌های انسانی مثل تفکر، تأمل، استدلال و ارتباط (در سطح و همانند انسان) برخوردار هستند، پس اینکه با خودشان فکر کنند و تا گذر زمستان و عادی شدن شرایط صبر کنند، در دنیای این اثر دور از ذهن نیست. در پایان انیمیشن نیز حیوانات زمستانی دیگر را هم در کنار هم می‌گذرانند ولی این بدان معنا نیست که دیگر شکار و شکارچی وجود ندارد و در فصل‌های مساعد سال آنها شکار نمی‌کنند و همه گیاه‌خوار شده‌اند. البته که اگر هم اینطور نباشد خللی به داستان وارد نمی‌شود و این صرفا ازادی هنری هنرمند است که قوانین دنیایش را می‌سازد. در ادامه درست است که برخی فیلم‌ها و جریان‌ها سیاسی می‌شوند و از جریان‌هایی پیروی می‌کنند که البته لزوماً آنها را بی ارزش یا با ارزش نمی‌کند، ولی فمینیسم جریان با ارزشی است که به هزار و یک تکه بدل شده و بازیچه دست سیاست شده. اصل فمینیسم که اساساً ارزش یکسان به انسان، فارغ از جنسیت، می‌نهد، جریان بدی نیست و نگاه‌های کهنه و مضر نسبت به جنس‌ها را از میان می‌برد. این دو بحث فمینیسم و آثار هنری و غیره، مخصوصاً آثار فله‌ای بازار پسند و وابسته به سیاست سهامداران، را با هم ترکیب نکنید. با تشکر، روز خوش.
انیمیشن The Wild Robot در کل اثر خوبی هست. منتها به نظر من چند اشکال دارد که کیفیت این کار را از عالی به خوب تنزل می‌دهد. مهم ترین این اشکال‌ها نپرداختن کافی به شخصیت پردازی شخصیت های جانبی فیلم است. این موضوع خصوصا در سکانسی که Long Neck، یکی از رهبر‌های مهاجرت غاز ها، در مزرعه اتوماتیک انسان‌ها هدف قرار می‌گیرد مشهود است. این سکانس حداقل در نظر من می‌خواهد حس اضطراب و تلاش برای گمانه زنی را در بیننده القا کند که در خصوص اینجانب اصلاً موفق نبود چراکه شخصا رابطه عاطفی کافی با Long Neck برقرار نکرده بودم و این باعث شد تقریبا اهمیتی به اینکه کدامشان کشته خواهد شد ندهم. به نظر من این مشکل با طولانی تر کردن (حدودا ۱۰ دقیقه‌ای) فیلم و پرداختن به زندگی شخصیتی که چنین سکانس مهمی به او اختصاص داده شده است می‌توانست برطرف شود. اختصاص این مدت به پر و بال دادن به داستان برخی شخصیت‌ها حتی به شخصیت خود Brightbill هم رنگ و بوی بیشتری می‌داد؛ به طوری که در سکانسی در اوایل فیلم بزرگ شدن Brightbill صرفا با حکاکی لیزری Roz روی تخته‌های چوب برای بیننده بیان می‌شود و دوباره من فکر می‌کنم این پرش سریع از بلوغ جوجه غاز رابطه عاطفی من را با او کمتر کرد. همچنین این موضوع کنتراست رفتار فرزند در بچگی و نوجوانی با سنین بعد از بلوغ با Roz را کمرنگ تر کرد چرا که من غالباً با رفتار او بعد از بزرگ شدن و همچنین فهمیدن جریان خانواده‌اش رو به رو شدم و نه با سن رشد و نمُوَش. گذشته از برخی مشکلات سرعت و تمرکز در داستان سرایی، مشکلی دیگر در CGI و استایل هنری این اثر می‌بینم. شخصا فکر می‌کنم استایل هنری و کامپیوتری که این اثر با آن ساخته شده است بسیار زیباست، اما اشکال ریزی دارد که در برخی سکانس‌ها کاملاً در ذوق می‌زند. فکر می‌کنم میزان جزئیاتی که در تکسچر های محیط زیست این شخصیت‌های حیوانی است، کم است. این مخصوصا هنگامی مشهود است که از نماهای دور دوربین به نمای نزدیک روی موجودات کوچک تر زوم می‌کند. در نیمه دوم فیلم سکانسی هست که همه در آن جمع اند و نمای دور را شاهد هستیم؛ بلافاصله دوربین روی یک شخصیت خردسال و کوچک جثه زوم می‌کند و اینجا بافت زمین چمنی که این شخصیت روی آن قرار دارد تقریبا کاملا صاف و یکدست است، دریغ از جزئیات علف و خاک مابینشان. این موضوع چند بار دیگر در طول فیلم تکرار می‌شود. نتیجه گیری من از این بحث این است که محیط و جزئیات آن در این فیلم از دور بسیار زیبا هستند ولی تا دوربین زوم می‌کند جزئیات از دست می‌روند چون به هر دلیل به جزئیات در سایز‌های کوچک پرداخت نشده است. در ادامه و با برگشتن به موضوع داستان، این اثر به لحاظ داستان و داستان سرایی و موضوع خوب است ولی عالی نیست. تم اختلاف فرزند و خانواده و تم رفتار انسان و طبیعت که بسیار پر استفاده هستند ادغام شده‌اند و باز به نظر سرعت زیاد روایت داستان به اندازه کافی به هر دو نمی‌پردازد و هر دو را کمی خام رها می‌کند. مثلاً داینامیک و رفتار فرزند و خانواده در کاری مثل Kung Fu Panda یک و دو یا Up که در هر دو ما والدین اصلی شخصیت را اساساً نداریم به نظر من بهتر کار شده‌اند. یا مثلاً پرداخت WALL-E به رفتار انسان و محیط پخته تر از این اثر است. در نهایت، این اثر ارزش دیدن را دارد، ولی می‌توانست با پرداخت بیشتر و افزایش زمان پخش در حد ۱۰ تا ۱۵ دقیقه حتی بهتر هم شود. با سپاس فراوان از تمامی دست‌اندرکاران عزیزی که این اثر را ساخته‌اند. روز خوبی داشته باشید.