کمی بعد از نیمه شب

وقتی از دید امریکاییه نگاه کنیم . روسه یه ادم روشن بین و باهوشه جلوه داده میشه. ولی حقیقت اینه ک روسه خا

یه سریال خیلی خیلی خوب. نه زیادی شلوغه ،نه با چرت و پرتای عاشقانه و احساسی پر کردنش. طنز به اندازه بود و بازی زبانی با اصطلاحات سیاسیش رو دوست داشتم و جالب بود. اکشن محور نیست،‌هوشمندی و مافیایی گری محوره. شروع خوب و گیرایی داره،کشش در هیچ قسمتی افت نکرد . هر دو فصل جذاب بودن. تو لیست الزایمرم میذارمش. گای ریچی جزو کارگردانانی هست ک بالای ۸۰ درصد کارهاش رو پسندیدم. اگر باهاش در تماس بودم‌ چندتا داستان خوب دارم براش ولی حیف.

فیلم بدی نیست. ولی حتما باید با تمرکز دیدش ،چیزی ک من زیاد اهلش نیستم. طنز ملایمی داره ک بدک نبود، انتطار قهقهه نداشته باشین.شاید یه لبخند یه وری. نمیدونم ساموئل چرا اینجوری راه میره،وقتی راه میره انگار داره میدوئه...،نمیخوام ایراد بگیریم ، خودمم ایراد زیاد دارم. در ادامه احتمال اسپویل* در مورد فیلنامه نکته ای ک هست اینه ک اگر قراره اخر داستان یه پیچش غیرمنتظره داشته باشه باید در طول داستان یه سرنخ‌هایی کاشته بشه ک وقتی پیچش اتفاق افتاد بیننده باخودش بگه ... اره... درسته.. چرا زودتر متوجه نشدم"" نه اینکه یهو یه خط دیگه رو وارد داستان کنه .

یه جورایی حالت کلبه درویشی داشت، نمیدونم چقدر هزینه کردن ،چیزی ک دیدم یه ماشین و دو سه تا هلی کوپتر( بالفرض ک واقعی بوده باشن). همین و بس. سطح تعقیب و گریز بالا نیست. خیلی براش وقت نذاشتن صحنه های نفس گیری طراحی کنن.حتی در بعضی نماها سرعت هم حس نمیشه اکثرا‌.، مشکل ک‌... گشادی هم داره در فیلنامه، با یه "داستان" طرف نیستیم ، یه دورهمی و ماشین بازی بود ک خواستن از توش فیلم بکشن بیرون. انتظار ریخت و پاش نداشته باشین.