عکس فیلم جذبم کرد. فیلمو که متاسفانه دیدم.... یه عده افرودسوار رفتن صحرا و چمن، گفتن حالا که اومدیم، دوربینم که داریم، بیابد سر راه یه فیلمم بسازیم. نتیجش شد یه فیلم چرت و بی سروته. آخر فیلم این جمله تو ذهنم تکرار میشد، نشستم به در نگاه میکنم، دریچه آه میکشد
این فیلم واقعا خیلی خوب ساخته و پرداخته شده بود. خییلی دردناک بود و همش گریه کردم. بلایی که صدبرابرشو مردم الانمون تو کشور خودمون توسط هم وطنای خودمون دیدن و سرشون اومده. بشر واقعا چقدر کثیف و بیشرف میتونه باشه. به بهانه جنگ و... بدترین جنایات رو انجام میدن. در این فیلم هم ژاپنی ها یه بهانه جنگ، هر کسی بدترین نوع خودشو به نمایش گذاشت. لعنت به آدمای کثیف و بدذات