فیلمی بسیار مینیمال با عناصر ترس خلاقانه و غیر کلیشه ای از جمله صدا، حرکت کند و ۳۶۰ درجه ای دوربین، نور راکد می باشد. حاصل آن، فضای بسته اما توپولوژیک و تعلیق بسیار شدید است که بیشتر ناشی از مرز دو دنیای موجود در فیلم میباشد ( زمانی که کاراکتر اول فیلم، هدفون را بر گوش میزند و زمانی که هدفون را از گوش در می آورد). داستان با پیچیدگی خاص خود همراه با این تعلیق شدید پیش میرود و زمانی که مرز دو دنیا در حال محو شدن است، فیلم با همان شدت تعلیق، پایان می یابد. دوستانی که به فیلم های مینیمال و عناصر ترس درونی و همچنین پایان با تعلیق علاقه دارند، این فیلم به شدت توصیه می شود. به شخصه بعد از مدت ها اولین فیلم ترسناک عمیقی بود که تماشا کردم.
رفتن به نظر