نظرهای Fazele111

آره. بعدش هم می‌تونی سریال the white princess رو ببینی که داستانش ادامه‌ی همین سریال هست.

اتفاقا اصلا شبیه عشق جیم و پم نیست. کل سریال شبیه سریالای آبکی الانه. کراش می زنن رو هم و فورا هم وارد رابطه می شن. روابط مسخره و بی ریشه.

می‌کشتت فارسی تایپ کنی؟

این مستنده، گیم آو ترونز که نیست اسپویل بشه! زندگی واقعیه. داستان نیست!

با چسباندن عنوان هنر به «اونلی فنز»، خیلی دختران که می تونن کار دیگری و منبع درآمد دیگری بدون اینکه مجبور باشن از بدنشون استفاده کنن داشته باشن، می گه که اوکیه اگه این کار رو انجام بدین و نمایش بدونتون یه هنره که می تونین ازش پول در بیارین! خب معلومه خیلیا می رن سراغ کاری که ازش راحت تر بشه پول زیاد درآورد. و ووکیسم داره راه رو برای این طور چیزها باز می کنه رسما. به جای اینکه به دخترهایی که درگیری های مالی دارن کمک بشه و راه های شرافت مندانه برای کسب درآمد براشون باز بشه، کارگری جنسی رو دارن جذاب و هنر جلوه می دن. هیچ کدام از قسمت های منفیِ چنین حرفه ای رو نشون نمی دن. از خطراتی که این کار براشون داره چیزی نمی گن. مثلا فیلم "پروژه ی فلوریدا" به کارگردانی شان بکر رو ببینید، خیلی بهتر دنیای کسی که در این حرفه هست و از سر اجبار به این کار رو آورده رو درک می کنید. و در مقابل این سریال که خیلی ساده انگارانه همه چیز رو گل و بلبل نشون می ده.

از پایانش خیلی ناامید شدم. انتظار نداشتم آخرش نتیجه‌گیری کنه که "اونلی فنز و پورن یه هنره"! من همیشه از کسانی که توی کامنت‌های همچین همچنین فیلم و سریالایی می‌گن "دارن تبلیغ پورن می‌کنن"، بدم میومد چون اغلب اشتباه می‌گفتن و نظرشون کوته‌بینانه بود. ولی درباره این مینی‌سریال، فکر می‌کنم دقیقا همین مسئله مطرحه. توجیهِ اونلی فنز و جدا نمایش دادنش از پورن. استفاده از بدن برای کسب پول، کارگری جنسی هست. فرقی نمی‌کنه همراه سکس باشه یا فقط عکس و نمایش بدن. ووکیسم داره گند می‌زنه به همه‌چی...

بنده خدا نوشته زیرنویس «چسبیده»! قسمت های سریال رو هم نگاه کنی متوجه می شی همه شون زیرنویس زرد گنده دارن که نمی شه بردش.

شخصی که بهش اعتماد کرده بودی و دوستش داشتی، حالا یه شخصیت دیگه داره. سایه ای از سایکوپتی؟ حالا چطور می تونی به دوست داشتنش ادامه بدی؟ من علاقه زیادی به پادکستهای جنایی دارم و به دلیل تمام داستان های جنایی که اغلب هم در آمریکا اتفاق افتاده بودن شنیدم، می تونستم کاملا حس کنم در وجود هر دوی این زوج چی می گذشت. از همون اول که شخصیت پردازیِ چارلی شروع شد، بهمون نشون دادن که از قضاوت چقدر می ترسه و یه کم اعتماد به نفسش پایینه. درگیریش سر قضاوت نکردن زنی که دوستش داره، چقدر براش دشواره. تا حدی که به فروپاشی روانی می رسه. که سعی می کنه از زاویه ی دید اِما، بد رو از خوب تشخیص بده. خیلی سخت تلاش می کنه کلاهش رو قاضی نکنه و حامی باشه. از اون طرف، احساسات منفیِ اِما در نوجوانیش رو هم کاملا می تونستم درک کنم. خودم هم توی راهنمایی و دبیرستان منزوی بودم و ارتباط برقرار کردن برام سخت بود. قطعا افکار قتل مثل اِما نداشتم ولی اون کمبودهاش و نفرتی که منجر به چنین تصمیماتی شد رو تا حدی درک می کنم. و به نظرم بی انصافیه که به خاطر داشتن نوجوانیِ دشوار از نظر روانی، شخصیت آدم در بزرگسالی قضاوت بشه. جالبه که درست پیش از گفتن ماجرای اِما، دوست چارلی گفت تا 25 سالگی اصلا قسمت پیش پیشانی مغز حتی کامل نشده. و از این استفاده کردن برای توجیه کارهای بدی که انجام دادن، اما نوبت که به اِما رسید، غیرقابل توجیه و غیرقابل قبول بود. و چقدر از شخصیت ساقدوش عروس بدم اومد. بچ!

چون هنوز نیومده

وای فکر کن یکی بره استریپ کنه تو اونلی فنز واسه ۱۰۰ دلار در ماه ذهنیتت خیلی محدوده عزیزم. مشخصه با درآمدهای ایرانی داری محاسبه می‌کنی شما برو پرچمتو تکون بده شام امشبت جور شه