وقتی کسی فیلمی از جیسون استاتام انتخاب میکنه یا مثلا سری جان ویک یا فیلمای لیام نیسون میدونه با چه فیلمی طرفه ، فیلمی که یه اکشن تکراری که یه نفر همه رو لت و پار میکنه . هدف هم غافلگیر شدن یا فیلمنامه پیچیده در حد نولان و دیوید لینچ نیست ، هدف اینه 2 ساعت بشینی یه فیلم اکشن متعلق به سینمای بدنه رو همراه با پاپ کورن و نوشابه ببینی و لذت ببری . پس نیازی نیست ادای فراستی برامون دربیارین .فیلم پیچیده میخوای برو جاده مالهالند یا ممنتو رو ببین اونجا میتونی فراستی باشی
رفتن به نظر