msrpcx

سریال Foundation توی سه فصلش بیشتر از هر چیز روی شکوه بصری و دنیاسازی حساب کرده. جلوه‌های ویژه، طراحی صحنه و فضای علمی‌تخیلی همیشه نقطه قوتش بودن و باعث می‌شن آدم جذبش بشه. اما مشکل اصلیش از اول تا حالا یکیه: داستان و شخصیت‌پردازی نصفه‌نیمه. - فصل ۱ خیلی کند و فلسفی شروع شد؛ بیشتر ایده‌محور بود تا قصه‌محور. - فصل ۲ جون گرفت، مخصوصاً با تمرکز روی خاندان کلئون، و ریتم جذاب‌تری داشت. - فصل ۳ دوباره بلندپرواز شد، پایانش هیجان‌انگیز و پر از پیچش بود، ولی وسطاش کش پیدا کرد و بعضی شخصیت‌ها تو شلوغی داستان گم شدن. در کل، Foundation بیشتر برای کسایی لذت‌بخشه که دنبال یک دنیای علمی‌تخیلی عظیم و پرزرق‌وبرق هستن. اگه انتظار یه داستان منسجم و شخصیت‌های عمیق داری، احتمالاً ناامیدت می‌کنه.

راستش فیلم Weapons کلی سروصدا کرد، اما آخرش اون‌قدری که انتظار می‌رفت درنیومد. بزرگ‌ترین مشکلش پایانشه؛ انقدر سوال می‌سازه و معما جلو می‌کشه، ولی وقتی به آخر می‌رسی جواب درست‌وحسابی نمی‌گیری. خیلی حس «الکی معطل شدیم» به آدم می‌ده. از طرف دیگه، فیلم یه بار می‌خواد ترسناک باشه، یه بار می‌ره سمت معمایی، بعد یه‌هو طنز سیاه درمیاره. این بالا و پایین رفتن‌ها باعث می‌شه ریتمش به‌هم بریزه و بعضی جاها کش‌دار و خسته‌کننده بشه. شخصیت‌ها هم اون‌قدری عمیق پرداخت نشده‌ن. بازی‌ها بد نیست، ولی بیننده خیلی نمی‌تونه باهاشون ارتباط بگیره یا براشون دل بسوزونه. مخصوصاً وقتی فیلم قراره سنگین و روان‌شناختی باشه، این ضعف بیشتر به چشم میاد. خلاصه این‌که Weapons ایده‌های قشنگی داشت، اما نصفه‌نیمه رهاشون کرد. نه ترس واقعی می‌سازه، نه معمای درست‌وحسابی حل می‌کنه، و آخرش بیشتر حس سردرگمی می‌ذاره تا رضایت.