فصل اولش رو تموم کردم خیلی خوب بود، بعد اینکه فهمیدم توی ساخت سریال که از داستان های واقعی الهام گرفتن باعث شد سریال برام جذابتر هم بشه. من انقدر که فیلم و رمان جنایی خوندم از همون لحظه اول که قاتل رو نشون دادن فهمیدم کیه، ولی همچنان سیر رسیدن پلیس ها به قاتل و دلیل پشت قتل ها برام جالب بود.
این نکته هم که نشون دادن پلیس های مرد و زن هر کدوم تنهایی از روش های کاملا متفاوت تونستن در نهایت قاتل رو پیدا کنن هم خوب بود، امیدوارم توی فصل دوم شاهد همکاری بیشترشون با هم باشیم و تمرکز همشون روی گرفتن مجرم ها باشه.
الانم میخوام فصل دوم رو ببینم، اگه به سریال های جنایی و داستان قاتل های سریالی علاقه دارین حتما بهتون پیشنهاد میکنم این سریال رو ببینین.
من این فیلم رو چند سال پیش دیدم جالب بود، فقط ربطش رو به فمنیسم نمیفهمم، بعضیا هم یه کلمه به گوششون خورده فک میکنن همه جا باید تکرارش کنن، کافیه تو پوستر ببینن نقش اول یه فیلم یا سریال زنه تا بیان کامنت های مزخرف و بی ربط بذارن.
به نظرات اساتید خبره ی سینما در کامنت ها هم نگاه نکنین، مگه اصلا از زمان پیدایش سینما چند تا فیلم زامبی شاهکار خلق شده که ۱۰ از ۱۰ باشه که به این فیلم انقدر گیر های الکی دادین؟ اینجور فیلم ها بیشتر سلیقه ای هستن، ایده کلی فیلم البته منو یاد سریال pluribus انداخت و چیز جدیدی نبود ولی در کل اگه توی تایمی که صرف این فیلم میخواین بکنین اورانیوم غنی نمیکنین، پس ارزش داره وقت بذارین ببینین
فیلم هیجان خوبی داشت، پیشنهاد میکنم ببینین. فکر کنم میخوان قسمت دوم بسازن که آخرش رو اونجوری تموم کردن، پلیسا توی فیلم واقعا رو مخ بودن و نتیجه اخلاقی فیلم هم این بود که توی موقعیت های خطرناک به خانوادتون فکر کنین و به خاطر نجات آدمای بی ارزش قهرمان بازی درنیارین که سر هیچی بمیرین
در پاسخ به Hadi556: مل-بی عاشق پسرهای جوونه شوهر خودشم سیزده سال ازش کوچکتره ، جوری که این به پسرای جوون خیره میشه و چشماش برق میزنه آقای پلانگتون به همبرگر کِراستی برگر خیره نشده…
در پاسخ به Osameh8809: والتر وایت قهرمان نیست؟ اون همه کاری که انجام داد به خاطر چی بود به خاطر خانوادش اون همه سختی که کشید اون همه باری تا یر حد مرگ رفت فقط به خاطر خانوادش بود حتی…
خود والتر وایت آخرش برگشت گفت هر کاری کردم فقط به خاطر خودم بود چون احساس قدرت میکردم نه برای خانوادم