یه نصیحت به دیمن اسلایدر فن های عزیز
اصلن نذارید کسی با قیاس کردن انیمه های دیگه لذت دیدن دیمن اسلایر رو ازتون حتی یه ذره کمتر کنه.
اسپویل!!!!!
.
در وصف دیمن اسلایر همین رو بگم که تو فصل ۲ آکازا تبدیل میشه به یکی از ویلن های اصلی داستان که هممون دنبال انتقام رنگوکو هستیم و اشکی که ریختیم ولی در آخر تو قسمت موگن جو یا infinity castle برا خودش اشک میریزیم.
دیمن اسلایر تو ساختن یه بیس ساده و پر محتوا، کاراکتر دولوپینگ یا همون گسترش شخصیت کاراکتر ، تعدد کاراکتر، پلات های احساسی و البته در قالب یک انیمیشن بی نظیر خودشو تو تاریخ به عنوان یه شاهکار ثبت کرد و تموم. در حالی که داستانش هم به انتها نرسیده که مطمئن باشید قراره با همین روال و حتی بهتر به اتمام برسه. ( خبر ندارین که یوریچی سوگیکونی همون که تو رویای تانجیرو میبینیم و سلول های موزان ازش هراس دارند قراره چه آهی ازمون در بیاره)
.
حرف بنده مرجع نیست و هرگز کیفیت انیمه های دیگه رو نقد نمی کنم ولی برید تمام ری اکشن های کانال های پرطرفدار یوتوب رو ببینید. محاله تو سکانس آکازا که میگه [ تا دای ما ] یا همون I'm Home کسی گریه نکنه. کاراکتری که همه به خونش تشنن
موفق باشین
رفتن به نظر