داخل یوتیوب چنل داره دختره
دقت کنی، یه حالت فریکی داره
طرز حرف زدنش یجوری هیجانی و ذهنش هم یهو میپره بین موضوعات مختلف
کلا خیلی مناسب این شخصیتی بود که بازی کرد
خیلیا اومدن گفتن که شخصیت اصلی (دختره) خنگه و...
خودمم اوایلش همین حس رو داشتم کاملا
ولی لامصب نویسندههای ژاپنی مغزشون انگار ده قدم اونورتر رو میبینه که اولش متوجه نمیشیم دقیقا هدف اصلی این اثر چیه!
یه بازی که کلا روی دروغ بنا شده (Liar Game) و از همون اول میخواد بهت بقبولونه که تو باید دروغ بگی فریب بدی، دیگران رو زیر پات له کنی تا خودتو بالا بکشی و نجات بدی
بین این همه هیاهو...
یه دختر ساده و خوشقلب پیدا میشه که جور دیگهای به قضیه نگاه میکنه
با سیستم همراه نمیشه
در واقع خود سیستم رو مقصر میدونه
و هدف اصلیش رو میذاره روی نابودی انجمنی که سیستم رو اداره میکنن
و چطور باید این کارو انجام بده؟
دقیقا! با راستگویی!!!
تو دنیایی که برای دروغ طراحی شده و همه به جون همدیگه میپرن، تو اگه بخوای متفاوت باشی، باید خلاف جریان شنا کنی
و اگه میخوای سیستم رو زمین بزنی، باید بقیه رو هم مجبور کنی که خلاف جریان شنا کنن
کل انیمه، یه تلنگر به خود ماس
که جهان رو چطور میبینیم
جهانی که شاید مثالی از همین Liar Game باشه
جایی که گاهی باید له کنی و از دیگران پله پله بالا بری تا خودت تک و تنها اون بالا سربلند باشی، درحالیکه بقیه تو زجر و ناامیدی غرق میشن (شخصیت یوکویا)
یا میتونی مثل شخصیت اصلی (کانزاکی) همه رو نجات بدی و سیستم رو بکشی پایین
این تصمیم با توئه
و به نظرم این انیمه به بهترین نحو ممکن این قضیه رو به تصویر کشیده
در پاسخ به nadia9700: سلام
چرا سرعت دانلود فیلم و سریالای مختلف باهم فرق دارن؟ مثلا تو یه تایم spranos ها رو چند قسمت بدون مشکل دانلود کردم
همون تایم هر کاری میکنم توین پیک دانلو…
احتمالا تو سرورهای مختلفی آپلود شدن
تعداد فیلما بالاس
معمولا اونایی که بروزتر هستن و تعداد دانلودیا بیشتره رو تو سرور بهتری میذارن که ترافیک زیاد نشه
کامنتا رو خوندم، اکثرا از شخصیت نقش اصلی (خودخواه، خودشیفته و موقعیتطلب) ناراضی بودن، ولی دقیقا همین ویژگی باعث شد برم این شاهکارو ببینم
دیگه واقعا چی میخوای از یه فیلم؟ ریتم خوب که هر ۵ دقیقه داره یه اتفاق جدید توش میوفته؛ به نوعی "جریان" و "حس زندهبودن" رو از اول تا آخر فیلم همراهت داری
آدم اگه میخواد واقعا زندگی کنه، باید همین مدلی رفتار کنه: آزاد، رها و موقعیتهای در لحظه رو شکار کنه و بچسبه بهشون
بازیگری عالی بود و به نظرم واسه اسکار حقشو خوردن
در کل به عنوان کسی که عاشق تنیس روی میز و قمار و رهایی بود، این فیلم همه جانبه برد-برد محسوب میشد
فیلم مشابه میخواین که مسیر فیلم واستون جذاب باشه و نه نتیجهگیری آخرش، میتونم Almost Famous, Wolf of Wallstreet و Love & Other Drugs رو ببینین
اینا فیلمایی هستن که کلش هم واستون اسپویل بشه (یه بار دیده باشین)، بازم دوست دارین چند ماه دیگه ببینین
پس از مدتها یه فیلم ترسناک که جنس ترسش با باقی فیلمهای ترسناک فرق داره
همونطور که فیلم Fall اومده بود هیجان و تنش ارتفاع رو در قالب "ترس" به تصویر کشیده بود
این فیلم هم نوع خاصی از "ترس" رو معرفی کرد و به نظرم خیلی هم تو کارش موفق بود
بازیگر نقش اول زن هم به شدت فیت شده بود روی کاراکترش (تو دنیای واقعی هم شخصیتش میخونه به نقشی که بازی کرده بود)
در کل، فیلمی هستش که ساعت ۲ صبح وقتی تک و تنها رو تختت لم دادی و تو تاریکی مطلق صدای هندزفری رو زیاد کردی، بتونه ۲ ساعت بهت حس منتقل کنه و لذت ببری
والا این روزا هر فیلمی میبینی، ترسناک-کمدی، اکشن-کمدی، درام-کمدی!!!
چی شد حسکردن هر فیلمی رو باید با یه سری شوخی ترکیب کنن؟
تمام کمدیها هم که شده فحشهای جنسی و بازیگریها هم همشون ادا و به شدت مصنوعی
تریلر رو ببینی، دختر بچه تخ.مای یارو رو گرفته و از Fu*k و Bi*ch استفاده میکنه
این عادیسازیا از کی شروع شد!؟
والا من با دیدن سیتکامهای بزرگی مثل Friends, BB Theory, Office و... بزرگ شدم که شوخیا و طنز و کمدی خیلی درست و بجا بود و آدم لذت میبرد
این وصله "کمدی" که زارت تو هر فیلمی دارن غیرحرفهای میندازن رو نمیفهمم واقعا