دوست عزیز اول از همه منظورم از جامعه از هم پاشیده ما جامعه ایه که غرق در افراطی گراییه میشه گفت حد وسطی در مواجهه باخیلی مسائل نیست و یا در کل فرهنگ سازی نشده؛ ارزش هایی که یا قدیمی و پوسیدن و یا به شکل افراطی غربی که گاها حتی غربی هام این فرهنگ خودساخته و خودخوانده مارو که به غرب ربطش می‌دیم گردن نمی‌گیرن!
متاسفانه همین ارزش بنیادین یکی از مشکلات ماست (منظورم احترام به بزرگتر، کمک کردن و این موردا نیست.. کاملا قبولش دارم و جزء معدود نقاط مثبته) مشکل اصلی پوسیده بودنه فرهنگیِ که هنوز تو همون صد سال پیش استپ خورده و هیچ پیشرفتی درش نیست به این نمیگن زنده! فرهنگ ما مثل آبیِ که راکد می‌مونه و به مرور زمان می‌گنده.
مثلا فرهنگ «تعارف کردن» کوچکترین و روزمره ترین مثال ممکن! که از بیخ و بن غلطه؛ فرهنگی که نمی‌زاره رک و راست حرفتو بزنی و به صدها شکل مختلف حرفتو بپیچونی و خودت و مخاطبتو گیج کنی و مهم تر از وقت همو هدر بدیم.
اصلا تعارف کردن یعنی چی؟ گاها یعنی چیزی که خلاف خواسته و منظورته رو به اشکال مختلف تکرار کنی! به بیانی دیگه میشه «دروغگویی»؛ تعارف کردن دروغگویی رو بین اغشار جامعه رواج میده و شاید فکر کنید مشکلش چیه؟ داریم بهم احترام میزاریم!! این احترام و ارج و قرب گذاشتن به طرف مقابل نیست این باعث ایجاد خصلت دروغ‌گوییه، و این یه جامعه دروغگو رو میسازه که به اطرافیانشون دروغ میگن، به کارفرماشون، به خانوادشون و مهم‌تر از همه به خودشون.
به این نمیگن سالم چه برسه به غنی!
و مشکل بزرگ دیگه این جامعه چیه؟ که به نقص های خودش افتخار میکنه که به خودش مغروره، خودبرتر بینه که هرجا میرسه دم از فرهنگ ۲۵۰۰ ساله می‌زنه. که تواضع درش وجود نداره که به نظرات و عقاید دیگران احترام نمی‌زاره (یا شاید هست و ما تمایلی به پیروی ازش نداریم؟!) در صورتی که فرهنگ هم مثل تکنولوژی می‌مونه که ما مردم شریف داریم در این عرصه هم عقب میوفتیم. ارزش هایی که باید تغییر کنن و یا نابود بشن و از نو و به شکلی درست ساخته بشن.
متاسفانه اینا تنها مشکلات نیستن و انقدر زیادن که اگر بخوام دربارشون بنویسم طوماریه که تمومی نداره و اینجاست که «جامعه از هم پاشیده» بکار میره.
در رابطه با فرهنگ غربی و ارزش و استحکام خانواده چیزی نمی‌دونم ولی از حضور ورزشکاران آمریکایی به همراه خانواده هاشون در المپیک خودش چیز های زیادی برای گفتن داره و در رابطه با ارزش خانواده در کشور عزیزمون حوالت می‌کنم به لایحه حمایت از خانواده سال ۹۱ که به طرز زیبایی این ارزش هارو به تصویر کشیده.
خوش گلدین.
رفتن به نظر
نظر دربارهٔAnora