Rick.g.r.i.m.e.s

فن واکینگ دد بودن لیاقت میخواد که اسکلی مثل تو نداره

ولی نیگان هر چی باشه حتی با اون تغییر شخصیتی که پیدا کرد خفن ترین شخصیت منفیه بین تمام سریالا همزمان خشن و جدی، شوخ طبع و بامزه و بسیار کاریزماتیکه

واکینگ دد شاهکار ترین سریال جهانه کلی مفاهیم عمیق روانشناختی درباره انسانیت و بقا داره. تو معلومه هدفت فقط تخریبه

واکینگ دد رو می‌شه به دو بخش قبل از نیگان و بعد از نیگان تقسیم کرد. قبل از نیگان سریال دنیایی رو نشون میده که تازه فروپاشیده و هنوز همه‌چیز برای شخصیت‌ها ناشناخته و خطرناکه. وایب و فضای دنیا حس واقعی بودن داره و شخصیت‌ها بیشتر از متحرک‌ها می‌ترسن، از دستشون فرار می‌کنن و برای بقا می‌جنگن در کنار اون با تهدید انسان‌های دیگه مثل فرماندار، گروه ترمینوس و... هم روبه‌رو هستن. بخش دوم و با ورود تاریخی نیگان، سریال بیشتر به سمت قدرت حکومت و سلطه‌ی انسان‌ها میره یعنی دیگه متحرک‌ها تنها تهدید اصلی نیستن. شخصیت‌ها بعد از سال‌ها به زندگی در کنار زامبی‌ها عادت کردن و کشتن یا فرار کردن از دست متحرک‌ها براشون خیلی راحت‌تر شده. اما این بخش نشون میده وقتی دیگه دولت، ارتش و ساختار قبلی جامعه وجود نداره، قدرت می‌تونه به دست انسان‌هایی مثل نیگان بیفته. کسایی که با ایجاد یه سیستم جدید، رهبری و کنترل رو در اختیار می‌گیرن و حتی قدرت ریک و گروهش رو به چالش می‌کشن. در واقع، تهدید اصلی دیگه فقط زامبی‌ها نیستن مسئله اینه که تو یه دنیای بدون قانون و حکومت، چه کسی قدرت رو به دست می‌گیره و چه کسی مجبور می‌شه زیر سلطه‌ی اون زندگی کنه. و اینجاست که ورود نیگان همه‌چیز رو عوض می‌کنه؛یکی از خفن‌ترین و کاریزماتیک‌ترین ویلن‌های تاریخ سریال‌ها وارد داستان می‌شه و بخش دوم واکینگ دد از نظر قدرت، شخصیت‌پردازی و درگیری بین آدم‌ها حتی خفن‌تر هم می‌شه.