mojtaba

من سریال pitt رو دیدم و چهار قسمت از این سریال ( و نظرم اینه که بقیه ش رو نبینم ) به نظرم اصلا قابل مقایسه نیستند. شاید هم لحن کمدی این سریال به دل من ننشست. ولی به نظرم اگر کسی pitt رو اول دیده باشه، این یکی سریال خیلی توی ذوقش میزنه.

یکی باید جلوی دونیه‌روی بزرگ رو بگیره. داره تمام کارنامه ش رو به فنا میده. درست مثل اکبر عبدی

من این سریال رو به چند نفر پیشنهاد دادم و کامنت مشترک همه برای من بسیار جذاب بود. " اگر این سریال رو قبل از کنکور دیده بودیم، میرفتیم پزشک میشدیم" البته دوستان من همگی بیشتر از ده سال از فارغ التحصیلی شون میگذره و این یک شوخی ه. اما به نظرم این سریال اونقدر سناریو، فیلمبرداری، شخصیت پردازی و لوکیشن سازی معرکه ای داره که هر کسی بعد از دیدنش دچار این هوس میشه. ببینیدش

چیزی که جدیدا خیلی مد شده، اصطلاح چپ و چپ زدگی هست. شکی نیست که این فیلم برای سرگرمی، گزینه افتضاحی هست. اما نمیشه با انگ ِ چپ بودن هر چیزی رو که درک نمی کنیم یا نمی پسندیم، بهش حمله کنیم. بازی های بازیگران واقعا تحسین برانگیز هست. لوکیشن صحرا، شما رو کاملا جذب خودش میکنه و حتی میشه بهش ، بعنوان مهم ترین بازیگر فیلم نگاه کرد. موسیقی معرکه ست. ماجرا و قصه ی فیلم هم ( از اسم فیلم صراط مشخصه ) ، بدرستی تقابل میان چیزهایی که همه ما توی زندگی باهاشون کلنجار میریم ، رو به تصویر و چالش میکشه. اما باز هم میگم این فیلم برای سرگرم شدن و لذت بردن ساخته نشده.