اینکه بیشتر کاراکترها رو میفهمیدم یکم نگرانم میکنه :))
هرپارتی دوستشون سوبارو با مشکلاتش دست و پنجه نرم کرد گریم گرفت. البته برای بخشای زیادیش گریه کردم؛ همچین انیمه ای بود. از اونا که در عین سادگی بعضی بخش هارو چندین بار میزنی عقب و دوباره نگاه میکنی، با حرفای نه چندان پیچیده تحت تاثیر قرار میگیری و خودتم فکر میکنی. دلم میخواد فصل دوش رو بسازن، چون گویا مانگاش بیشتر از اینه. حتما بعدش تماشاش میکنم!