به نظرم Son Yaz یک تناقض بزرگه؛ در روابط خانوادگی و عاطفی فوقالعاده است، اما در بخش مافیایی و جنایی گاهی واقعاً ضعیف میشود.
رابطههای آکگون و یامور، سلیم و آکگون و خانواده سلیم بسیار طبیعی و عمیقاند و مفهوم خانواده و هویت را خیلی خوب منتقل میکنند.
اما منطق داستان، مخصوصاً هوش شخصیتها و نقشههای مافیایی، گاهی بهشدت غیرقابلباور است. مثلاً ماجرای ساعت شنود؛ ایدهها جذاباند، ولی نحوه اجرای آنها طوری است که انگار نویسنده فقط میخواسته داستان را جلو ببرد.
بهخصوص سلیم که یک بازپرس باتجربه است، گاهی در حد یک آدم معمولی تصمیم میگیرد.
در کل، به نظرم:
روابط و احساسات: ۹/۱۰
داستان جنایی و منطق پلات: 2/۱۰
اگر بهتر کار میکردن تو این زمینه واقعا میتونست یه فیلم عالی بشه
رفتن به نظر