نظرهای The-flyin-tcup

کامنت های عجیب و غریب و منفی در مورد این سریال قابل درک نیست (مثلا نه ضد زنه این سریال نه ضد مرد بیشتر ضد پوله )سریال خیلی عمیق یا خیلی فوق العاده نیست و از نظر داستان نه خیلی نو آورانه ولی از همه نظر بالانسه شما با محصوله سرگرم کننده ای طرفید که با اینکه ضد خودشه (بیشتر ضدسرمایه داری و مصرف گرایی و سرمایه داره کلا داستان از سقوط یک سرمایه دار یا سرمایه گذار شروع میشه ) ولی شعاری نیست نه خیلی حوصله سربره نه خیلی پیچیده و البته پرداخت خوبی داره(بجز تیتراژ احمقانش که شبیه کپی جیمز باند ساخته چت جی پی تیه) برای وقت گذروندن عالیه و شخصیت اصلی Jon Hamm هم خوب کارو در آورده...

اون دو قسمت رو بهتره انتهای فصل اول ببینید بعد از پایان فصل اول تو مناسبتهایی مثه کریسمس و غیره دو اپیزود پخش شده که دیدنش خالی از لطف نیست ولی گستردگی شخصیت و داستانی اپیزود های اصلی رو نداره بیشتر دیالوگ محور و شخصیت محور هست تا داستان محور.

در مورد اهمیت این سریال و دیدنش همین نکته بیربط بس که تقریبا همه کاراکترهای اصلی و فرعی این سریال تبدیل به هنرپیشه های نقش اول توی فیلم های جریان اصلی یا مستقل شدند یکی مثل کولمن دومینگو تا نامزدی اسکار هم پیش رفت. این سریال صرفا یه سریال تین ایجری نیست ( اصولا قابل مقایسه نیست با هیچ سریال دیگه ای)سریال در مورد تین ایجر ها با محتوایی مناسب بزرگسالان هست (احتمالا حتی خیلی از بزرگسالها هم تحمل این حجم از واقع گرایی رو ندشته باشند) . با اینحال به شدت توصیه میشه برای کسایی که دنبال ژانر اجتماعی و آسیب های اجتماعی و روانشناسانه با چاشنی نبوغ هستند.

فصل اول که فوق العاده بود اگه از پیکی بلایندرز خوشتون میاد ازین سریال هم خوشتون میاد نویسنده هردو سریال استیون نایت هست که شبکه ها براش چک سفید میکشن چون کارهاش خیلی پرطرفداره در عین حال با کیفیت.

فیلم در مورد یه آدم بیش فعاله یه کلاهبردار که قهرمان ورزش تنیس روی میز هم هست(مارتی رایزمن یه شخصیت واقعیه) جالبه که ضرب آهنگ فیلم دچار همین بیش فعالیه ازین نظر خیلی نمیشه جدی گرفتش چون فرصتی واسه فکر یا قضاوت در مورد کاراکتر به شما نمیده اما بازی تیموتی شالامی تو این فیلم واقعا نقطه قوت فیلمه که نامزدی اسکار و گلدن گلوب تا الان واسش آورده

یکی از بهترین های مایک نیکولز فقید با بازیهای فوق العاده الیزابت تیلور و ریچارد برتون( انگار که همه بالا و پایین زندگی مشترکشون رو تزریق کردن به فیلم بعد از سه بار ازدواج و طلاق) فیلمی با دیالوگهای هوشمندانه و شخصیتهای ملموس و قابل همذات پنداری که به ما یادآوری میکنه یه فیلم خوب همیشه ارزش دیدن داره حتی اگه شصت سال از ساختنش گذشته باشه...

احتمالا واسه این نیست که پدر وپسرن؟از اسمشون معلوم نیست

صرف نظر از بد بودن یا خوب بودن فیلم نسبت این فیلم با "Kill Bill" همانند نسبت آقای گودرزی با خانم شقایقی است.

از کی تا حالا نکنه از وقتی ازدواج کرد؟

چیزه زیادی ازدست ندادی. بطور خلاصه فیلم خوب فیلمیه که "معناگرا" باشه وجنبه سرگرمی نداشته باشه و صحنه های جنسی توطئه ایست برای به انحراف کشاندن دختران ما و خیلی جملات دیگه که نویسنده به علت تسلط کم به زبان فارسی نتونسته معنی مورد نظرش رو برسونه...