AMIN-p00q

سلام. من خودم رو در مقامی نمیبینم که بخوام نظر شخصیم رو به کسی تحمیل کنم و فقط و فقط میخوام در مورد این فیلم صحبت کنم. ابتدا باید بگم که تام هنکس بازیگر محبوب من و اسپیلبرگ کارگردان محبوب منه. دوم اینکه این فیلم با وجود اینکه من تا الان بیشتر از 2000 فیلم دیدم، برام بهترین فیلمیه که دیدم از نظر معنای زندگی و انگیزه و امید به روزای بهتر.. و نظر جنجالی من اینه که این فیلم بهترین فیلم تام هنکس هم میتونه باشه در کنار فارست گامپ یا فیلم بزرگ 1988. حتما اگر روزای خوبی رو سپری نمیکنید این فیلم و فیلمای دیکه ای که اسم بردم رو از تام هنکس ببینید. ممنون

فیلم رو تازه دیدم و باید بگم که این فیلم رو همراه با یک مقاله درموردش ببینین که بعد فیلم برین و اون مقاله رو بخونین و بفهمین همه چیز رو. فیلم عملا یک داستان کابوس وار سمبولیک سورئاله که از نظر من برای تمامی افراد بلااستثناء وقتی بار اول میبینن، مجموعه ای از تصاویر استعاری بیخود بنظر میاد اما همین که یه سر به یک نقد مفصل یا مقاله تفسیری خوب بزنن به اوج نبوغ کارگردان بزرگش و صدالبته مفهوم غایی فیلم پی میبرن. حدود 115 دقیقه از فیلم یک کابوسه و مابقی بیداری صاحب این کابوس. و دوستان عزیز من، من و شما و هرکسی که یک کابوس رو خودش یا دیگری میبینه لازمه که دنبال تعبیرش بره یا کلا فراموشش کنه..

این فیلم بخاطر ساختار تکرار شونده ای که داره در واقع مورد توجه قرار گرفته و به این شکلِ که سه بار ما شاهد یک پایان متفاوت یا بهتر بگم شروع، میان و پایان متفاوت هستیم که این فیلم رو در دسته ی فیلم های تکرارشونده قرار میده. ولی درکل فیلمی نیست که بخواد پیشنهاد بشه و اینجور فیلم ها یا برای معرفی یا سنجیده شدن در یک نوع ساختار هستن یا اینکه این سه مدل پرده ی متفاوت میتونه حاکی از عدم جسارت نویسنده برای انتخاب یک پایان واحد باشه. به شخصه مخالف ساختارهای تکرارشونده ای هستم که هربار پایان قراره متفاوت باشه اینجور داستان ها بیشتر جنبه ی فان دارن و عامه پسند بودن در یک بازه زمانی خاصی از روز موش خرما که شاید بهترین این ساختار باشه گرفته تا همین فیلم و..