mrasouli

احساس می‌کنم ما هم توی یه سیلو گیر افتادیم... سیلویی که فشارش بیشتر از همه روی طبقات پایینه. سال‌هاست مردم این طبقات دارن تاوان تصمیم‌ها و اشتباهات بالانشین‌ها رو میدن و دیگه واقعاً خیلی‌ها توان ادامه دادن این زندگی رو ندارن. ولی یه فرق بزرگ با گذشته داریم؛ ما دیگه از بیرون سیلو بی‌خبر نیستیم. به لطف‌ آدم‌هایی که از این سیلو خارج شدن، فهمیدیم اون بیرون فقط تاریکی و مرگ نیست. به نظرم این آگاهی از پایین‌ترین طبقات شروع شده و کم‌کم داره به همه‌جا می‌رسه... قصه‌ی سیلوی ما هم داره وارد فصل جدیدی از داستانش میشه. نور

مو های تنم سیخ شد، بنازم... ولی عجب فصل های زیبا و دراماتیکی خواهیم دید...

امیدوارم روزای خوب هم‌دیگرو هم ببینیم. و امیدوارم اون روز دور نباشه

ولی...خیلی دوست داشتم که ماهم می‌تونستیم، همچین تجربه‌هایی تو زندگیمون داشته باشیم...وقتی هر قسمت تموم میشه و به زندگی خودم بر میگردم...یه حس عجیبی بهم دست میده که قابل توصیف نیست...