فیلم " چهار خارق العاده" دنیایی عجیب و در گوشه کنارهایی فراتر از منطق بلکه بیش از حد اغراق شده به نمایش میگذارد، که همان می تواند باعث گسست ارتباط مخاطب با فیلم شود، هر چند عناصر ریترو موفق می شوند نوستالژیهایی دلنشین را یاد کنند ولی به نظر می رسد در این مورد کمی بی رمق و کم حوصله عمل کرده است و به غیر عادی بودن فضاها همانند خود چهار خارق العادهی غیر عادی داستان بسنده می کند.
اما محتوای داستانی فیلم، پیامی درخشان و در عین حال سنگین برای مخاطبین کودک و نوجوان به همراه دارد و فیلم را از این حیث بیشتر مناسب مخاطبین جوان و بزرگسال می کند. کسانی که تازه مستقل شده اند و ازدواج کرده اند و یا در دوران میانسالی به سر می برند، مخاطبین اصلی محتوای درام آن هستند. فیلم از این منظر موفق عمل کرده و مخاطرات این خانواده را به یک نگرانی مشترک با مخاطبین خود تبدیل کرده که از این لنز یک فیلم موفق را به نمایش میگذارد.
جلوه های ویژه فیلم همانند طراحی های محیطی آن بی جان و کم رمق است، رندر بن، غول سنگی در بخش البسه و فیزیک بدن، ضعیف و غیر قابل باور ظاهر می شود و فیلم از نزدیک شدن به این شخصیت بدلیل ریسکهای صحنه پردازی صرف نظر از جسور بودن در شاتهایی نزدیک ولی نه خیلی موفق، پرهیز میکند.
در مجموع این فیلم یک اثر خاطره انگیز و دل نشین است که توانسته یک نسخه به یاد ماندنی از «چهار خارق العاده» را به تصویر بکشد، که خوبی ها و ضعفهای آزار دهنده خود را دارد.
رفتن به نظر
