Samson

اون فیلم بالرین کره‌ای فیلم خوبیه، بازیگر نقش اول جئون جونگ سئو هم بازیگر قابل و خوبیه. تو کره هم خیلی معروف و محبوب هست. فیلم the call هم ازش خیلی خوب بود و سریال Money Heist: Korea – Joint Economic Area معمولی بود. ولی اون فیلم بالرین کره‌ای هیچ ربطی به این فیلم نداره. (از نظر فیلم‌نامه) تنها تشابه‌‌شون اسم فیلم‌ها هست. البته اسم کامل این فیلم (From the World of John Wick: Ballerina) هست. قیاسی هم که کردی قیاس مع الفارق هست. اون فیلم چه به لحاظ فیلم‌نامه، کمپانی تولید فیلم سازی، کل تیم عوامل تولید از تصویربرداری تا کارگردانی، آماده‌سازی تیم بازیگران تا بدلکارها، روند آماده‌سازی کل فیلم و بودجه فیلم و... اصلا هیچ‌گونه سنخیت و برابری باهم ندارند! قدرت و ثروت سینمای هالیوود قابل قیاس با هیچ سینمای دیگه‌ای در جهان نیست و نخواهد بود.

باز یک عالم دهر تو چیزی که ازش هیچ درک و فهمی نداره پیدا شد که زر بزنه!؟! کسی که قیمه رو ریخته تو ماست‌ها و چرند نوشته و اصلا از فکت‌های نوشته شده هیچ درک و فهم عقلانی و روانی نداره تویی. از شدت سوزش زیاد زر زدی... از فیلم خوشت نیومده بدررررک. کسی قرار نیست چون یک سری‌ها از فیلمی به هر دلیلی خوششون نیومده عزاداری کنند!!! من اصلا درباره فیلم هیچ نقدی ننوشتم، فقط بعضی از فکت‌های ساخت فیلم بوده. (فرق فکت و نقد رو هم نمی‌دونی) انیشتن!!! اینا برنامه روزانه انسان معمولیه؟!؟ انسان معمولی تو برنامه روزانه‌اش تمرینات بدلکاری، آموزش کار با انواع سلاح سرد و گرم، تمرینات رزمی، تمرینات قدرتی و... نمی‌کنه. انسان معمولی بیدار میشه، غذا می‌خوره، میره سرکار، برمی‌گرده خونه‌اش می‌خوابه؛ انسان معمولی نهایت روتین روزانه اش اینه. مشکل تو و امثال توی ضدزن نقش اول زن فیلم هست. هرکی از فیلم‌های اکشن با نقش اول زن بدش میاد نگاه نکنه، کسی مجبور‌تون نکرده که حتما فلان فیلم رو ببینید!!؟ تو فیلم‌های مزخرف ایرانی اوج شاهکار هنری سینما اینه که بازیگر زن و مرد هرچقدر بیشتر فحش یا تو سرکله هم بزنند و داد و بیداد کنند و... با نقدهای مثبت بیشتری روبرو میشند. بعد فیلم و بازیگرهاش تو قسمت‌های مختلف یک تندیس مزخرف به اسم سیمرغ بلورین می‌گیرند و ازشون تمجید می‌کنند و می‌گن وای چه بازیگری قوی داشت!؟ وای چه کارگردانی داشت، وای چه فلانی داشت... بعد یکی مثل تو پیدا میشه برای اظهار وجود کردن، هیچی هم نمی‌دونه؛ به همچین بازیگر زنی که برای آماده سازی تو این فیلم خودش رو از هر لحاظ سرویس کرده (روحی، روانی، جسمی) میگه که چیزی نیست حالا؟!مگه چیکار کرده!؟! چیکاره‌اش کنم و... بله، بلهه، از همچین بازیگر زنی که پیشینه فیلم‌های اکشن خیلی کمه داشته و یک برنامه جسمانی و روانی آماده سازی چند ساله رو تو چهار ماه فشرده به این سنگینی کار کرده یک شاهکاره نفهم. کساییکه عشق جان ویک هستند (تو کل دنیا)، دیدن که کیانو‌ ریوز برای آماده سازی تو هر قسمت از جان ویک همین مراحل‌ها و بیشتر رو، پشت سر گذاشته بوده. همین جوری نیومده بدون تمرینات مخصوص فقط تو فیلم بازی کنه...! تمرینات مختلف آنا هم در یوتیوب موجوده. چه انفرادی چه با کیانو‌ ریوز تمرین نبردهای تن به تن. کیانو‌ خیلی بخاطر پشتکار و سختکوشی آنا ازش تعریف و تمجید کرده. بچه یک روز برو بدو بینم می‌تونی نیم ساعت دووم بیاری‌؟!! قلب و کلیه و روده‌ات میاد تو دهنت. اصلا تو در عمرت چقدر تمرینات هوازی کردی؟! چقدر تمرینات رزمی اختصاصی کردی؟! چقدر باشگاه رفتی تمرینات قدرتی مخصوص داشته باشی؟! هیچ، هیچ، هیچ. پس دهنتو ببند.

آن دسته از اندیشمندان و متفکران که خود رو فیلم‌باز و عالم و استاد فقه، منطق، رئالیسم، فیلم و سینما می‌دونند؛ و با کامنت‌های منفی بی‌ارزش سعی در تخریب این فیلم داشتند و از هیچ‌گونه فکتی از چگونگی ساخت این فیلم اطلاع ندارند مطلب زیر رو مطالعه کنند. (برای درک بیشتر چندبار بخون) چه رازهایی در پسِ تبدیل شدن آنا دِ آرماس به یک قاتل بی‌رحم و در عین حال آسیب‌پذیر پنهان است؟ این بازیگر با ترکیبی از سرسختی فیزیکی و عمق احساسی، محدودیت‌های ممکن برای «بالرین» را از نو تعریف می‌کند. آنا د آرماس برای آماده شدن برای نقشش در فیلم «بالرین»، یک برنامه تمرینی فشرده چهار ماهه را پشت سر گذاشت. این برنامه شامل آمادگی جسمانی شدید، از جمله تمرینات قدرتی، و کارهای بدلکاری گسترده با تمرکز بر نبرد تن به تن، آموزش سلاح (از جمله سلاح گرم) و یادگیری استفاده از اشیاء روزمره به عنوان سلاح بود. تمرین ۴ ماهه برای تبدیل شدن به یک قاتل قهار آنا دِ آرماس هرگز از چالش‌ها دوری نمی‌کند، اما آماده شدن برای نقشش در فیلم «بالرین»، که نسخه فرعی (Spin-off) حماسه معروف «جان ویک» است، نیاز به فداکاری فوق‌العاده‌ای داشت. این بازیگر به مدت ۴ ماه یک برنامه تمرینی فشرده را دنبال کرد تا نقش ایو ماکارو، یک قاتل بی‌رحم و چابک، را بازی کند. هر جلسه با هدف ترکیب قدرت بدنی و تسلط فنی، که برای زنده کردن چنین شخصیتی ضروری است، برگزار می‌شد. تمرینات قدرتی: آنا هر روز را با تمرینات قدرتی شروع می‌کرد تا پایه فیزیکی لازم برای سکانس‌های اکشن طاقت‌فرسا را ایجاد کند. تمرینات بدلکاری: او هر روز چندین ساعت را در استودیوی اکشن ۸۷۱۱ می‌گذراند و با تیم بدلکاری روی طراحی رقص و تکنیک‌های عملی مبارزه کار می‌کرد. این شامل آموزش جودو، جوجیتسو و کشتی، با تمرکز بر سیستم CAR (بازگشایی محور مرکزی) برای تیراندازی در فواصل نزدیک بود. آموزش سلاح: آنا با سلاح‌های گرم مختلف تمرین کرد و یاد گرفت که از سلاح‌های متنوعی از جمله شمشیر و حتی اشیاء روزمره مانند اسکیت روی یخ و شعله‌افکن استفاده کند. نظم و انضباط و سازگاری: این آموزش نه تنها بر تسلط بر حرکات خاص، بلکه بر توسعه نظم و انضباط و سازگاری مورد نیاز برای سکانس‌های اکشن سریع و گاهی بداهه که برای فیلم فیلمبرداری شده بودند، نیز تأکید داشت. رویکرد دنیای واقعی: این آموزش بر رویکردی واقع‌گرایانه و عملی به نبرد تمرکز داشت، نه صرفاً مبارزات نمایشیِ طراحی‌شده. استقامت: برنامه تمرینی آنا همچنین شامل دویدن روی تردمیل با جلیقه وزنه‌دار برای افزایش استقامت بود. نتیجه: نهایت، نهایت کاری که بعضی و نه همهٔ این اندیشمندان و متفکران کردند تو سربازی اسلحه (مثل کلاشینکف) دست گرفتند و چندتا شلیک کردند یا روی تردمیل دویدند، اون هم بدون جلیقه وزنه‌دار. کمتر کسی از یک بازیگر لاتین زیبا، ظریف و کوچک جثه مثل آنا انتظار چنین تعهد، پشتکار و سختکوشی برای بازی در نقش اول چنین فیلم معروفی رو داشت (بخاطر دنیای جان ویک)؛ ولی اون نشون داد که فقط یک صورت خوشگل و بدن زیبا نداره و می‌تونه در چنین فیلم‌های اکشن مطرحی خودش رو به سطح بسیار حرفه‌ای برسونه.