خواستگاه سینما از ابتدا سرگرمی بوده و برای سرگرمی ساخته شده بعدها درکنار سرگرم کردن، پیام ها و مفهوم هم به فیلم ها اضافه شد
ولی رفته رفته فیلم ها فقط مفهومی شدن و سرگرمی در اونا کمرنگ و کمرنگ تر شد تا جایی که الان یکی مثه تو میاد میگه که فیلمی که سرگرم کننده و هیجان انگیز باشه هیچ بار معنایی نداره و اصلا ارزش هنری نداره درصورتی که اصلا اینجوری نیست فیلم میتونه کاملا سرگرم کننده و پرمعنا باشه. صرفا آدمایی مثه تو عقیدشون اینه که هرچی فیلم یوبس تر و کسل کننده تر باشه بار هنریش بالاست. و قبول دارم بعضی فیلمها هست که فقط زرقو برقو شلوغ پلوغه که نه سرگرم کنندس نه بامعنا.
ولی انتقام جویان بارها ثابت کرده که فقط هیجان خالی نیست و پشت اون پرده ی عریض سبز حرفی هم برای گفتن داره..
آدمایی مثه تو فکر میکنن اگه این فیلمهارو ببینن بهشون برچسب (تو هیچی از سینما نمیدونی) زده میشه و بخاطر همین از نعمت دیدن این فیلمها محروم میشید
به نظرم یوخده شل کن داداش و برو فیلمهایی مثه انتقام جویان رو هم ببین پشیمون نمیشی
رفتن به نظر
