نظرهای Amirkhan1994

این فیلم بیشتر سبک بازی بین دنزل و اسپایک لی ، مثل بازی نوید محمدزاده و سعید روستایی ، و این فیلم بیشتر به جامعه آمریکا قشنگ میاد همون‌طور که فیلم مثلاً متری شیش و نیم اصلا جامعه خارج از ایران اصلا نفهمنش .

چه نظر خنده داری از یه طرف میگی نظر بدید از یه طرف میگی عجب حوصله دارید ، خب حوصله نداری چطوری فیلم میبینی ، البته تقصیر هیچکس سوشال مدیا کاری کرده که انقدر ویدیو یک دقیقه دیدیم حوصله متن و کتاب نداریم ، یادمون باشه خواندن طومار ها مثل کتاب باعث میشه ما به آگاهی برسیم .

تو که حال و حوصله حرف نداری فیلم هم نبین ، این حرف زدن نبود نقد کردن بود برای رسیدن به درک بهتر و آگاهی ، با حال و حوصله تو معلومه هیچوقت به درک و آگاهی نمی‌رسی .

سلام به تو دوست عزیز ، من مقایسه نکردم بله درسته باید رنگ سیاه باشه رنگ سفید هم باشه یا خوب و بد باید باشه اما من نگفتم سریال بریکینگ بد خوب نبود اما دیالوگ زیاد باعث شده از اون ذات اصلی سینما که لذت و سرگرمی دور بشه ، اما فرار از زندان تو رو با خودش همراه می‌کنه ، این نامردی اون لذت و هیجان بینظیر و شاهکار و فوق العاده فرار از زندان رو نادیده گرفت در مقابل دیالوگ های بریکینگ بد که اونم به نوع خودش عالیه . موفق و پیروز باشید

سلام به تو دوست عزیز و با اطلاعات بسیار خوب ، من از سال ۸۷ به طور حرفه ایی وارد جهان سریال و فیلم شدم و اون زمان شاهکار های فوق‌العاده بود که دورانشون از سال ۱۹۹۰ شروع شده بود و تا سال ۲۰۱۵ این شاهکار ها ساخته میشد و دنیای سینما رو زیباتر میکرد اما امروز پیچیدگی و جلوه های بیش از اندازه سینما باعث شده اون لذت و سرگرمی بیشتر به هیجان تبدیل بشه مثلاً فیلم شزم یا بلک آدام بیشتر هیجان درگیری ها است که دلیلی بر دیدن فیلم باشه ، اما حرف اصلی من این هستش که ذات اصلی سینما لذت و سرگرمی وگرنه اگر سینما بخواد سبک آموزشی بشه از هویت اصلی خودش جدا میشه که بعضی فیلم ها انگار برای دانشجوی سینما فیلم ساختن آموزش بدن پس فاقد ذات اصلیش که لذت و سرگرمی ، و من با حرف شما درباره سلیقه ها موافقم یا پیچیدگی ساختار فیلمنامه یا جزییات ساختار فیلم اما جزییات زیاد یا پیچیدگی ساختار دلیل بر امتیاز بالا یا خلق یه شاهکار نیست مثلاً سریال big bang امتیاز بالا و ساختار خوبی داره اما خیلی جاها چون وارد جزییات زیادی میشن مثل محاسبات ریاضی یا فیزیک سریال از اون فضای کمدی و لذت بخش میاد بیرون دید اصلی من نسبت به سینما اینکه جزییات باشه شخصیت پردازی باشه اما اصل سینما که لذت و سرگرمی حفظ بشه ، حالا دیگه مهم نیست که کیا از پیچیدگی لذت میبرند یا از روند ساده باید وجودیت سینما که لذت و سرگرمی هست حفظ بشه ، و من در نهایت همه نقد ها میگم هیچکس توان مقابل با نتیجه نداره ، نتیجه سریال وایکینگ در مقابل نتیجه گیم آف تروزن مشخصه ، درسته گیم آف تروزن بینظیر اما شاهکار بازی ها و ساختار واکینگ نتیجه رو مشخص کرد که سرایل واکینگ خیلی نزدیک به واقعیت و ساختار واقعی و باستانی داره . من میگم نه منتقد مهمه نه سینما نه تماشاچی ، نتیجه است که مهمه و فارغ از همه اینها مشخص کننده است . نتیجه رو هیچکس نمیتونه گول بزنه . موفق و سلامت باشید

داستانی که دیس لایک میدن دلیل بگن ، یا وجودشون با سینما و لذت بردن از سینما هماهنگ نیست یا نمیدونند نقد چیه ، چون تمام منتقدان جهان با هم معتقدند که سینما یعنی سرگرمی و لذت بردن ، مثلاً شاهکار بتمن با هیث لجر در مقابل نسخه های امروزی بتمن که جلوه های سینما بیشتر شده اما باعث نشده ما از سینما لذت ببریم و سرگرم کنه ، مثلاً سریال my name is Earl رو ببینید یه کمدی بسیار عالیه ، که حتی سریال های الان محال ازش بالاتر باشند ، در صورتی که اصلا توی این سریال هیچ جلوه ویژه یا کار خاصی انجام نشده اما شما کاملا سرگرم میشه و لذت میبری ، یا سریال واکینگ دد با سریال سوپرنچرال که واقعا سرایل سوپر نچرال خیلی فوق العاده شما رو با خودش همراه میکرد ، و من تا آخر عمرم عاشقانه طرفدار کارهایی هستم که به مخاطب لذت بده و سرگرمش کنه نه اینکه فیلمنامه فقط تو ذهن نویسنده معنا داشته باشه . به امید کار های فوق العاده مثل دهه ۱۹۹۰ مثل دهه ۲۰۰۰ .

ما که نفهمیدیم که نویسنده چی نوشته ، مثلاً فیلم اسکار فیس میبینی همیشه در گوشه ذهنت از زیبای فیلم لذت میبری ، اما بعضی نویسنده ها دوست دارند فقط عجیب غریب باشه ، تجربه من میگه سینما یعنی لذت ببری و سرگرمت کنه ، اما بعضی فیلم ها دوست دارند آموزش سینما بدن که بیشتر بدرد دانشجو های سینما میخوره و من هیچوقت این مدل فیلم ها رو نمی‌پسندم چون من اومدم از فیلم لذت ببرم ، مثلاً prison break,در مقابل breakingbad , که واقعا فرار از زندان شاهکار خفن تری از بریکینگ بد بود اما رده بریکینگ بد بالاتره اما نتیجه با فرار از زندان.