همه قسمتای سایلو یه طرف این اپیزود آخر فصل سوم یه طرف. عجب ذهنی داره هیو هاوی (نویسنده داستان). (هیو ! هاوی: هیو کوچک!) تالکین، مارتین و حالا هم هاوی. مزه داستان تو پایان فصل سه، یکم داره حس 1899 رو تداعی می کنه.
دیالوگا نسبتا خوبه ولی خیلی فیلم نامه خاصی نداره و از دقیقه بیست به بعد دیگه براتون قابل پیش بینیه. قشنگه بد نیست. هنرپیشه هاش هم بد نیستن، دل نشینن. خیلی بدرد تمرین لیسنینگ می خوره چون استاندارد و بدون لهجه صحبت می کنن و ریتم صحبت ها هم خیلی سریع نیست.
نادرستی تو پوششی چیزای خوب مثل محیط و محل زندگی زیبا، خانواده زیبا، مهربونی، آزادی، قیافه و ظاهر خوب، وسائل و امکانات خوب و ... . چقدر واقعا دارن سعی می کنن روان انسان رو چندپاره کنن. به امید روزای خوب
ممنون. سریال عالیه. نمرش خب نهه. بایدم عالی باشه ولی چرا بهش نمی رسید. زیرنویس فارسی یا اگر دوبله خوب ازش هست. هرچند یکی از معدود سریال های کره ایه که واقعا صدای هنرپیشه ها حال آدم رو خوب می کنه.