نظرهای ELyaas

دیوید فینچر همیشه دویست سال از زمانه جلوتره - فصل چهارم اگرچه ضعیف تره ولی پر شور و بشدت خیره کننده ست و برای نسل جدید رشته های غیلمسازی و انیمیشن یه دانشگاه کلاس طراحی ، داستان گویی و انیمیته. تیم میلر و دیوید فینچر پارو فراتر از تصورات نخ نمای هالیوودی گذاشتن و حقیقتا لذت واقعی رو به رگاتون تزریق می کنن. اپیزود هفتم از فصل چهار ، از نظر فنی یه شاهکار هنریه.

به قدری زیباست که ایمان میارید شبکه hbo درگیر کننده ترین شبکه ی تولید آثار سریالیه ، که به دلیل سخت گیری مدیران اجرائیش ، بیشترین و عمیق ترین بازخوردها رو از مخاطبین حتی سخت پسند سینمایی دریافت میکنه. این اثر جزو معدود کارهاییه که به نسبت بازی ای که از روش ساخته شده ، اگر بهتر نباشه ، بدتر نیست. تقریبا تمام کسایی که گیمر نبودن و فقط اسم last of us رو شنیده بودن ، با اپیزود دوم از فصل دو ، در حد game of thrones با گیرایی داستان و شخصیت پردازی این اثر جاودان درگیر شدن. جای افتخار داره که بعضی عوامل سریال ، مخصوصا تو فصل اول ایرانی بودن. و بنازیم قدرت موزیسن فولکلور رو ، که چه کرد گوستاوو سانتائولا ، با عواطفمون. چه تو خود بازی و چه تو این سریال ناب. تاکید می کنم ما در عصر طلایی سریال ها هستیم. از رایگان دیدن این آثار که با سختی های زیادی تولید شدن و اینجا به راحتی قابل دسترسی هستن ، باید مفتخر بود. کیف کنید و به دیگرانی که ندیدن پیشنهاد بدید. رابطه ی پدر و دختر ، از قوی ترین سوژه هاست و بلا رمزی و پدرو پاسکال و کیتین دِوِر ؛ حقیقتا گل کاشتن تو بازیگری. همینطور کریگ مازین ، خالق باتجربه ی سریال. روز همگی بخیر.

بیشتر نظرها متاسفانه احساسیه و بر پایه ی اشراف رو مسائل فنی ، میدانی و پس از تولید نیست - دوستان تام هاردی رو از هر ده نفر ، نه نفر دوست داره - ولی خداوکیلی برید جلوی آینه واسید از خودتون بپرسید چند نفر از شما می دونید ساخت یه فیلم اکشن در وادی تصمیم برای اجرا ، چه قدر ریسکی و سخته ، با وجود تفاوت های جدی ای که بین (اکیپ های تولید ، لابی های پشت پرده ، میزان اشراف عوامل به اموری که بهشون محول شده ، میزان تبحر و تجربه ی کارگردان ، میزان ارتباط گیری تیم کارگردانی با اکیپ بازیگرها ، دِد لاین زمانی تولید یه فیلم و استرس مدیران اجرایی برای رغابت و نوع پخش فیلم ، میزان استرس عوامل معروف نسبت به زمین خوردن یا نخوردن فیلم ، و استرس اینکه بشینی فکر کنی مردم قراره چقد فیلممو مقایسه کنن ، بکوبن یا بالا ببرن) وجود داره. تدوینگر فیلم به قدری فشار وش بوده که سوتی های جدی ای داده اما شما نمیتونید ارزش کار یه کارگردان که تجربه ش نسبت به خیلیا کمتره رو زیر سوال ببرید. تازه نمیدونم آیا فهمیدید که یکی از تهیه کننده های این فیلم ایرانی بود یا فیلم به تیتراژ نرسیده پلیرتون ور بیرحمانه بستید؟! - دوستان قدر رایگان دیدن فیلم هایی که با وجود ضعف هاشون در نهایت حتی لحظه های نابی رو به چشم هاتون پیش کش می کنند رو بدونید. من اولین باره تو این سایت بسیار خوب نظری مینویسم و در کل یه خوهشی دارم ازتون ، به فیلم هایی که امتیاز 6 به بالا میگیرن زیاد گیر ندید. به ولله قسم خیلیاتون نمیدونید ساختن یه سکانس از همین فیلمی که شاید در کل دوسش ندارید ، چقدر سخت و طاقت فرساست. بیاید یه بارم شده به این فکر کنید که ما تو ایران هنوز فیلمی نداریم که حتی یه سکانسش شبیه همین فیلمی باشه که به دل خیلیاتون ننشسته و دارید با حرفاتون ، حداقل اکان یک بار دیدن ولذت بردن ازش رو (اون هم مجانی) از بقیه صلب می کنید. ایراد بگیرید ، حق شماست ولی فیلمو تیکه تیکه نکنید - واسه اونایی که کخاطب حرفه ای هستن ، یادآوری میکنم ، برید حرفای ریکی جرویس رو تو مراسم گلدن گلاب سال 2016 ببینید ، آدم اگه موشکافی کنه ، حتی فیلمی مثل فهرست شیندلر رو هم میشه بهش تجاوز کرد و با نقدهای تاریخی و سلیقه ای بردش زیر سوال. یکم احساستون رو کنترل کنید لطفا. روز همگی بخیر.