حالا درسته نباید همه چیز رو با نمرات سنجید ولی من همون اول که نمرات منتقدین این فصل اومد و دیدم چقدر کم تر از فصل های قبله حس کردم قرار نیست به اندازه فصل های قبلی قوی باشه یعنی با این پیش فرض شروع کردم، من کاراکتر تد رو دوست دارم حس خوبی ازش می گیرم و حرفاش واقعا به دلم میشینه و به خاطر خود تد و دستیارش قطعا تا آخر می بینم، سریال اومده همون فرمول قبلی رو تکرار کنه منتهی بزرگ ترین ایرادش برای من اینه که اصلا نمی تونم با این اکیپ بازیکنا ارتباط بگیرم نمی دونم اون اکیپ تیم مردانشون چون چند فصل باهاشون بودیم برام باورپذیر تر بودن یا اینکه به طور کلی جو بین اونا از همون اول در اومده بود من تک تکشون رو می شناختم اخلاقاشون رو می دونستم کلی بخوام بگم به عنوان بازیکنای تیمی که چند ساله دارن کنار هم کار می کنن پذیرفته بودمشون ولی در رابطه با تیم زنان این حس رو ندارم، دیالوگ های تد و دغدغه های سریال هنوز قشنگه ولی خود داستان انگاری خیلی روی روال نیست کاراکتر آلیس رو دوست دارم ولی مثلا اون خانمه زلدا اصلا نمی تونم سکانس هاش رو ببینم ولی مثلا فصلای قبل قصه همه ی آدما نیک و دوست دخترش ، شوهر سابق ربکا، جیمی و پدرش، خبرنگار و روانشناس تیم حتی تک تک کاراکترای مهمان همشون داستانشون جالب بود، تازه این فصل فوتبالشم کمه برا منی که فوتبال دوستم اینم نکته منفیه ، یادش بخیر کنفرانس های خبری فصلای قبلم کیف می داد دیدنش، ولی گفتم همون اول دلیل دیدن این سریال برای من دیگه صرفا خود کاراکتر تد شده امیدوارم این فصل بالاخره خودشم رهایی و حال خوبی که بقیه میده رو یه کم تجربه کنه
رفتن به نظر