نظرهای mehdi alesh

کارگردان این فیلم بونگ جو واقعا کارش رو بلده فیلم های قبلیش عالی بودن دانلود کنیم ببینیم چی ساخته ....

فیلم اصلا بدرده اینکه تو گروه انتخاب شده جایزه اسکار باشه نمی خورده فیلم رو فقط محصول همون کشور درک می کنند و سیاستش و صحنه ها و تعقیب و گریز معمای فیلم اصلا بدرد فیلم بین آلمالی نمی خوره و واقعا چرته ، وقت نزارید فیلم هندی ببینید از این قشنگ تره با اون تخیلات جهانیشوووون

یه فیلم بی‌نظیر حتما ببینید . واقعاً کدوم موجود زنده‌ای غیر از انسان می‌تونه آگاهانه طبیعتی به این زیبایی رو نابود کنه؟ نه از روی گرسنگی، نه برای بقا، فقط برای قدرت، برتری‌جویی و بزرگ‌کردن منیتی که هیچ‌وقت سیر نمی‌شه. هیچ حیوانی برای «قدرت‌نمایی» جنگل رو نمی‌سوزونه، هیچ موجودی برای اثبات خودش زمین رو زخمی نمی‌کنه. این کار انسانه با عقل، با برنامه، با توجیه. بقیه موجودات برای بقا می‌جنگن، انسان برای برتری. برای پرچم، ایده، پول، سلاح و اسم. آوارتار دقیقاً همینو نشون می‌ده: طبیعت دشمن ما نیست، قربانی ماست. قدرت بدون وجدان، اسمش تمدن نیست، اسمش تخریبه. و واقعاً چی زیباتر از صلح و همزیستی؟ مشکل اینه که صلح دیده نمی‌شه، ولی ویرانی همیشه صحنه داره.

فیلم خوبیه و ارزش دیدن داره، مخصوصاً برای کسی که قبلش از خودش پرسیده: من کی‌ام؟ آمدنم بهر چه بود؟ تو این دنیا چی کار دارم؟ فیلم به‌جای ترساندن، آدم رو با خودش تنها می‌ذاره. روایتش آرام و سنگینه و مدام دور هویت، آفرینش و نسبت انسان با خدا می‌چرخه. دکتر ویکتور فرانکنشتاین اینجا هیولا نیست، بازتاب انسانیه که خالق شده ولی مسئولیتش رو نمی‌دونه. فیلمی که بیشتر از تصویر، فکر آدم رو درگیر می‌کنه و بعد از تموم شدن هم ولت نمی‌کنه. اگه خواستین ببینید ، با حوصله ببینید، مخصوصاً نیمه دوم فیلم رووو

ارزش دیدن داره و فیلم سینمایی خوبیه، مخصوصاً اگه مجموعه جان ویک رو دیده باشین تو همون سبکه. داستانش پیچیده و فلسفی نیست، اما اکشن پرهیجان و بی‌وقفه داره. صحنه‌های درگیری و آدم‌کشی خیلی پرانرژی و چشم‌گیر طراحی شدن و فیلم کاملاً روی هیجان حساب باز کرده. در کل سرگرم‌کننده و دیدنیه.

درباره آدمیه که برای هدفش هر کاری می‌کنه، ولی پشتوانه‌ای نداره، خانواده و دوستانش کمکش نمی‌کنن، و سیستم ورزشی هم حمایتی نداره. تلاشش واقعی و مهارتش بالاست، ولی زندگی تلخه و پر از فشار و شکست‌های کوچک و بزرگه. ریتم فیلم آرومه ولی دیدنش ارزش داره و پر از درس زندگیه.وقتی همه چیز به پول و شانس گره خورده، حتی بهترین استعداد هم بدون حمایت می‌تونه زمین بخوره. مخصوص کساییه که می‌فهمن مسیر رسیدن به هدف همیشه صاف و خوشایند نیست.

درباره آدمیه که برای هدفش هر کاری می‌کنه، ولی پشتوانه‌ای نداره، خانواده و دوستانش کمکش نمی‌کنن، و سیستم ورزشی هم حمایتی نداره. تلاشش واقعی و مهارتش بالاست، ولی زندگی تلخه و پر از فشار و شکست‌های کوچک و بزرگه. ریتم فیلم آرومه ولی دیدنش ارزش داره و درس زندگی .وقتی همه چیز به پول و شانس گره خورده، حتی بهترین استعداد هم بدون حمایت می‌تونه زمین بخوره. مخصوص کساییه که می‌فهمن مسیر رسیدن به هدف همیشه صاف و خوشایند نیست.

در کل فیلم خیلی خوبی بود ... ارزش دیدن داره اگر بری تو جو داستان و او تصاویری کشتار وحشیانه یهودی ها توسط نازی ها به عنوان دید یک انسان واقعا غم خیلی عجیبی تنم رو فرا گرفت و خیلی به شدت وحشیانه بودش ، واقعا انسان تا کجا می‌تونه سقوط کنه وقتی دیگر رو از انسان بودن خلع می کنه. ولی از لحاظ دیدگاه قدرت ، قدرت همیشه دست هر کسی بیوفته باهاش خوب برخورد نمی کنه نازی ها هم بد بودند ولی چون آمریکایی ها در جنگ با اونا پیروز بشن و نازی ها رو بکشن دلیل نمیشه که آمریکایی ها خوب هستند و قانون مدار هستند و به قانون بشر انسان دوستانه احترام قاعل هستند خیر آمریکایی ها فقط سیاستشون قوی تر هست وگرنه اونا هم به موقع بی رحمن.

فیلم قشنگی بود ...

فیلم از اون فیلم‌هاییه که ادای عمیق بودن درمیاره، ولی در عمل چیز زیادی برای ارائه نداره. ریتمش به‌شدت کند و خسته‌کننده‌ست، پیامش هم خیلی سطحیه و کلیشه‌ای. انگار فیلم فکر کرده همین که یه فضای افسرده و آروم نشون بده، کافیه که عمیق و تأثیرگذار باشه. کیلین مورفی بازیگر فوق‌العاده‌ایه، ولی اینجا توی یه نقش بی‌روح گیر افتاده که نه فرصت درخشش داره، نه چیزی برای ارائه. در کل، این فیلم ارزش وقت گذاشتن نداره مگر اینکه بخوای ببینی چطور میشه یه موضوع مهم رو با یه اجرای بی‌حال و کش‌دار هدر داد.