داستان جالبی بود، اگرچه یه روند کلیشه ای داشت ولی اون وسط مسطا پند و اندرز اخلاقی هم داشت. ریتم بازی کوین هارت توی فیلمای کمدی هم یه جوریه که همیشه میگم متناظرش پژمان جمشیدی تو ایرانه. مگه اینکه بخوان جدی بازی کنن! درکل ارزش یک بار دیدن رو داشت.
رفتن به نظر