من این فیلم رو ندیدم و نمی بینم ولی یه تریلرش رو دیدم و یه نکته مهم رو متوجه شدم.
این فیلمها دیگه مثل قدیما نمیان صریح چیزای بد رو نشون بدن. اومدن یه شخصیت مظلوم و گریه کن و کیوت درست کردن که هر کی میبینه دلش میخواد بهش رحم کنه و باهاش همذات پنداری کنه. دقیقا میخوان با این ترفند، یه کار غلط رو تو قلب و ذهن آدم عادی و قشنگ جلوه بدن. این یعنی فریب عاطفی.
این عمل زشت در تمام ادیان توحیدی گناه کبیره هست، مثل کار قوم لوط. فرقی نمیکنه چقدر مظلوم نشونش بدن، ... گناه، گناهه.
نگرانم که کم کم این چیزا تو ذهن مخاطب جا بیفته. اولش با یه فیلم غمانگیز و احساسی و عاشقانه شروع میکنن، بعدش توی فکرت میاد، آخرش هم ممکنه برسی به عمل. اگه به خودت و آخرتت اهمیت میدی، فریب این ظاهرِ قشنگ و گریهها رو نخور.
اینو از روی دلسوزی گفتم، نه از روی تحکم. هر کی خواست گوش کنه، هر کی هم نخواست آزاده.
رفتن به نظر