علیرضا بختیار

فیلمهای هندی مانند غذاهای هندی داغ و پر ادویه هستند و نه تنها در ایران و افغانستان وپاکستان که در روسیه و کشورهای آسیای میانه و انگلستان هم طرفداران زیاد و فروش بالایی دارند.درایران بدون فیلم هندی سینما و سرگرمی معنایی ندارد و فارغ از سلیقه کسی که از هیچ اثر سینمای بزرگ هندوستان لذت نبرد اصولا اهل سینما وفیلم نیست.

دوستان عزیز وبزرگوار بهترین حسن بخش نطرات در یک سایت سینمایی درج شدن نظرات موافق ومخالف اثر به صورت نقد مستقل است .نظرات آقای هومن صادقی وبسیاری از دوستان فارغ از پسندیدند یا نپسندیدن جوکر ۲ خواندنی است و نشان از آگاهی و دانش شما دوستان جوان دارد. لطف کنید و بارعایت ادب و نزاکت فضا را سمی نکنید.تا هزارسال دیگر هم ادب نشان شرافت انسان است. به قول معروف ادب مرد به ز دولت اوست.

چرا عذر خواهی دوست عزیز نظر جامع وکاملی رونوشتی که از همه مطالب برای فهم ولذت بردن ازاین اثر مفیدتر بود.بسیار عالی ولذت بردم.دست شمارد نکنه و بسیارممنون.

(هشدار جهت دوستانی که فیلم راندیده اند امکان اسپویل هست)ژانر موزیکال ازدیرباز به عنوان پادزهری جهت خنثی کردن فضاهای بیش از حد سنگین درسینما بوده مانند فیلم زیبای all that jazz باب فارسی. ازدیگر سو دو فیلم جوکر تادفیلیپس به شکل گیری ایده ای ( ونه شخصیتی ثابت)به نام جوکر می پردازند. در فیلم اول ژوکر ازدنیا ی آشفته ولی معصومش پای به جهنمی ناخواسته ازسیاهی می گذارد ودر فیلم دوم هرچند که سعی در خودآگاه شدن و یافتن عشقی به عنوان آخرین پناهگاهش( در برابر هجوم جهان مهاجم و سلطه گر بیرون )دارد ولی در نهایت با حمله اخرنگهبانان ، تهاجم هاروی دنت و طردشدن توسط هارلی ازپای در می آید. شاه بیت انتهای اثر مکالمه تلفنی یک طرفه ژوکر با هارلی است که ارجاع مستقیمی به فیلم راننده تاکسی اسکورسیزی است که سرشار از دلدادگی اندوه و شوریدگی با اجرایی بی‌نظیر ازفینیکس است و درآخر به مانند کامیک بوکها ی مرتبط با کشته شدن جوکر ی مردد و دچارش نوید تولد جوکر ی درنده خو وبی گذشت را می‌دهد. سایه ای که (بایاداوری انیمیشن سایه وجوکرابتدای اثر) که نه فقط صاحبش را می کشد بلکه دهان خودش راهم به کفاره شاد نبودن اجتماع میدرد. واین شروعی بر روایت نولان از جوکر فارغ اززمان ومکان معین است.