من فکر میکنم جذابیت پایان دقیقاً در اینه که نباید بگیم این حدسمون صددرصد درسته. فیلم دربارهی والدینیه که در یک لحظه باید بین حفاظت از بچشون و وادار کردنش به قبول مسئولیت، انتخاب کنند. بعد همین انتخابها تبدیل به کابوس میشود.
یعنی جاده فقط یک جاده نیست؛ نماد مسیریه که خانواده واردش شده و هرچه جلوتر میروند، بیشتر در گناه، ترس و انکار فرو میروند.
برای همین پایانش بعد از تمام شدن فیلم هم توی ذهنت میمونه؛ چون فیلم جواب رو تحویلت نمیده، بلکه مجبور میشوی خودت تصمیم بگیری آلیس واقعاً مرده بود، ربوده شده بود، یا چیزی بین این دو اتفاق افتاده بود و تمام سرنخ ها شمال هر حدسی میشه ی جا سرنخ داری قضیه ماورایی ی جا سرنخ داری قضیه تصادفیه و همینطور ادامه داره...
رفتن به نظر
