سینمای ایران در شش دهه گذشته آثاری ساخته که هم در جشنواره‌های جهانی دیده شده‌اند و هم در حافظهٔ تماشاگران ماندگار شده‌اند. این فهرست نقطهٔ شروعی است برای کسی که می‌خواهد این سینما را بشناسد.
فهرست
- گاو (داریوش مهرجویی، ۱۳۴۸) — قصهٔ مش‌حسن و دلبستگی‌اش به گاوش؛ فیلمی که سرآغاز موج نو شد.
- قیصر (مسعود کیمیایی، ۱۳۴۸) — انتقام، غیرت و تهرانی که دیگر به آن آدم‌ها جا نمی‌دهد.
- باشو، غریبهٔ کوچک (بهرام بیضایی) — پسری از جنوب در شمال، و زبانی که کم‌کم مشترک می‌شود.
- خانهٔ دوست کجاست؟ (عباس کیارستمی، ۱۳۶۶) — جست‌وجوی کودکی برای پس‌دادن دفتر مشق دوستش.
- بادکنک سفید (جعفر پناهی، ۱۳۷۴) — برندهٔ دوربین طلایی کن؛ یک شب عید و یک اسکناس گمشده.
- طعم گیلاس (عباس کیارستمی، ۱۳۷۶) — برندهٔ نخل طلای کن.
- بچه‌های آسمان (مجید مجیدی، ۱۳۷۶) — نخستین فیلم ایرانی نامزد اسکار.
- دایره (جعفر پناهی، ۱۳۷۹) — برندهٔ شیر طلای ونیز.
- دربارهٔ الی (اصغر فرهادی، ۱۳۸۷) — برندهٔ خرس نقره‌ای بهترین کارگردانی برلین.
- جدایی نادر از سیمین (اصغر فرهادی، ۱۳۸۹) — خرس طلای برلین و نخستین اسکار سینمای ایران.
هر کدام از این فیلم‌ها دری است به دوره‌ای از تاریخ سینمای ایران؛ از سینمای پیش از انقلاب تا نسلی که سینمای ایران را به جشنواره‌های بزرگ جهان برد.
عکس: پردیس سینمایی آزادی، تهران — GTVM92، ویکی‌مدیا کامنز، مجوز CC BY-SA 4.0